Friday, June 05, 2009

பிறந்தநாள்: குல முதல்வன்! தாமிரபரணித் தலைவன்!

யாருப்பா தாமிரபரணித் தலைவரு? பதிவுலகில் தாமிரபரணி தண்ணிக் குடிச்சவங்க பல பேர் உண்டு! ஆனா அவிங்க எல்லாம் தலைவர் ஆயிட முடியுமா? எங்க தலைவர் மாதிரி வருமா? அதுவும் பதினாறு வயசுத் தலைவர்! அவர் பேச்சுக்கு உருகாதவங்களே கிடையாது! அவர் திருவாய் மொழிக்கு உருகாதார் ஒருவாய் மொழிக்கும் உருகார்! அவருக்குத் தான் இன்னிக்குப் பிறந்த நாளு! (Jun-05, வைகாசி விசாகம்)

Happy Birthday MaaRa! இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள், குல முதல்வன் நம்மாழ்வாரே! :)

* அப்படியே என் கட்டிளங்காளை முருகப் பெருமானுக்கும் இன்னிக்குத் தான் பிறந்தநாள்! Happy Birthday Muruga! :)
* காஞ்சிப் பெரியவர் என்று போற்றப்படும் மறைந்த ஆச்சார்யர் பிறந்தநாள் நாளை (அனுஷம்)!
** அப்படியே அம்மாவுக்கும்-அப்பாவுக்கும் இன்று திருமண நாளும் கூட! Happy Wedding Day, My Big Children! :)



பொருநை என்னும் தாமிரபரணி நதி! சுழித்துச் சுழித்து ஓடும் இளமங்கை! அரங்கனின் காவிரியை விட, ஆழ்வாரின் பொருநை அழகு!
பொருநைத் துறைவன்! யமுனைத் துறைவனைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவன்!
அவனுக்குப் பெற்றோர் இட்ட பெயர் மாறன்! அரங்கன் இட்ட பெயர் நம்-ஆழ்வார்! அவனே குல முதல்வன் ஆனான்!

பொதுவாக இந்தியச் சமயங்களிலோ, தத்துவங்களிலோ, அதன் முதல்வர்கள் பெரும்பாலும் அந்தணராகத் தான் இருப்பர்!
அதில் பெரிதாகத் தவறொன்றும் இல்லை! சமய ஆராய்ச்சியும் தொண்டும் செய்து, அதற்கென்றே இருந்தவர்களைத் தான் அந்நாளில் தலைவராகக் கொண்டனர் போலும்!

ஆதி சங்கரர், இராமானுசர், மாத்வர், சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் என்று பலப்பல எடுத்துக்காட்டுகளைச் சொல்லலாம்!
ஒரு அருணகிரியோ, அப்பரோ, சமயத் தலைவராக வந்ததில்லை! அவர்களுக்குத் தனிப்பட்ட மதிப்பளித்தாலும், அவர்களைத் தலைவராகத் தனியாகக் கொண்டாடியதில்லை!

ஆனால் "தாழ்ந்த குலம்", "சூத்திரர்", "நாலாம் வருணம்" என்றெல்லாம் சொல்லப்பட்ட ஒரு வேளாளக் குடும்பத்தில் இருந்து வந்து...
மொத்த சமயத்துக்குமே இவர் தான் தலைவன் என்றால்?
அதுவும் ஆயிரத்து ஐநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இப்படி-ன்னா அது லேசுப்பட்ட விஷயமா என்ன?

வைணவக் "குல முதல்வன்" என்ற போற்றப்படுபவர் = வேளாளரான நம்மாழ்வார்!
அந்தணர், அந்தணர் அல்லாதார் என்று அனைவராலும் ஏகமனதாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட ஒரே தலைவர் நம்மாழ்வார்!
கீதையின் தேர்த்தட்டு மொழியை விட அவரின் திருவாய் மொழிக்கு ஏற்றம் அதிகம்!

திருவாசகத்துக்கு உருகாதார் ஒரு வாசகத்துக்கும் உருகார்-ன்னு கேள்விப்பட்டிருப்பீங்க!
திருவாய் மொழிக்கு உருகாதார் ஒரு வாய் மொழிக்கும் உருகார்!

இத்தனைக்கும் இவர் ரொம்ப சின்னப் பையன்!
பதினாறு வயதில் பாடத் துவங்கி, முப்பத்து இரண்டு வயதில் வாழ்க்கையை முடித்துக் கொண்ட ஒரு வருத்தப்படாத வாலிபன்! அவனா குல முதல்வன்?

முதன் முதலில் தோன்றிய முதலாழ்வாரைச் சொல்லலாமே?
ஆண்டாளை மகளாகப் பெற்று, அரங்கனையே மாப்பிள்ளையாக அடைந்த பெரியாழ்வாரைச் சொல்லலாமே? இத்தனைக்கும் அவர் அந்தணராச்சே!
அவர்களை எல்லாம் குல முதல்வன் என்று சொல்லாது, ஒரு சின்னப் பையன் நம்மாழ்வாரைச் சொல்வது ஏன்?

ஏன் மாறனுக்கு மட்டும் இத்தனை சிறப்பு? அவரை மட்டும் எப்படி அனைவரும் ஏற்றுக் கொண்டார்கள்? இனி வரும் பதிவுகளில் சொல்கிறேன்!
இன்னிக்கி பிறந்த நாள் என்பதால் தத்துவம் வேணாம்! சுவையான கதையைக் கேட்கலாமா?
ஊரையே காய்ச்சும் தாமிரபரணி ஆளுங்க ஒரு பக்கம்-ன்னா, அந்தத் தாமிரபரணித் தண்ணியையே காய்ச்சும் கதை! பார்க்கலாமா? :))



தாமிரபரணி ஆறுக்கு அம்புட்டு மகத்துவம்! அழகு + தெளிவு + உயிர்ப்பு! கனிம வளம், மருத்துவக் கூறுகள் கொண்ட வளம்-ன்னு அதன் பெருமையே தனி!
கண்ணனின் ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலேயே நம்ம தாமிரபரணி சொல்லப்பட்டிருக்கு-ன்னு தெரியுமா?

தாமிரபரணீ நதி யாத்ர, கிருதமாலா, பயஸ்வினீ
கலெள கலி பவிஷ்யந்தி நாராயண பாராயண!
க்வசித்-க்வசின் மகாபாக திராவிடேஷூ பூரீச
ப்ராயே பக்தா பாகவதா, வாசுதேவே அமலாஸ்ரயா!

தாமிரபரணி நதி கொழிக்கும் திருநாட்டிலும், வைகை பாலாறு பாயும் தேசங்களிலே
கலியுகத்தில் கலியைப் போக்க, நாராயண பாராயணம் செய்ய சிலர் தோன்றுவார்கள்!
அங்கும் இங்குமாக திராவிட நாட்டிலே இந்த ஆச்சார்யர்கள் உதிப்பார்கள்!
பக்த-பாகவத கைங்கர்யத்தில் ஈடுபட்டு, வாசுதேவன் என்னும் நாராயணனில் "ஆழ்ந்து" போவார்கள்!

பின்னாளில், திராவிடத்திலே, ஆழ்வார்கள் உதிக்கப் போகிறார்கள் என்று முன் கூட்டியே சொல்லும் ஸ்ரீமத் பாகவத சுலோகம் இது தான்!
இப்படிப்பட்ட தாமிரபரணிக் கரையில் அன்னிக்குன்னு பார்த்து ஒரு முக்கியமான உரையாடல்...
**********************************************************************
மதுரகவிகள்: "ஆழ்வாரே! இப்படி அடியேனை வருத்தப்பட வைக்கலாமா? என்ன வயசு ஆகி விட்டது உமக்கு? முப்பத்திரண்டு தானே? அதற்குள் உலக வாழ்க்கையை முடித்துக் கொள்கிறேன் என்றால் எப்படி?"

மாறன்: "ஹா ஹா ஹா! நான் வந்த பணி முடிந்ததால் மீண்டும் பரமபதம் செல்கிறேன்! இதில் உமக்கு என்ன வருத்தம் மதுரகவிகளே?"

மதுரகவிகள்: "எங்கோ வடநாட்டில் சுற்றித் திரிந்து கொண்டு இருந்தேன் நான்! இமயமலை போனால் தான் சிலருக்குப் பொய் ஞானம் வருமா? மெய் ஞானம் தாமிரபரணிக் கரையிலேயே கிடைத்து விடுமே-ன்னு, வானில் தோன்றிய ஒளி, என்னை இங்கு இழுத்துக் கொண்டு வந்தது..."

மாறன்: "ஓ...மலரும் நினைவுகளா? அதான் தெரியுமே! இந்த ஊருக்கு வந்து, அசையாது இருந்த என்னை நீங்கள் தானே அசைய வைத்தீர்கள்?
’இவன் வெற்றுச் சிறுவன்! தழலை ஓம்பும் அந்தணன் கூட அல்லன்! இவனுக்குப் பெரிதாக என்ன தெரிந்து விடப் போகிறது”-என்று சோதித்துப் பார்க்கத் தானே அப்படி ஒரு கேள்வியை எழுப்பினீர்கள்?"

மதுரகவிகள்: "ஆகா! ஆகா! அப்படியில்லை சுவாமி! அடியேன் பிறப்பால் வேணுமென்றால் அந்தணனாக இருக்கலாம்! ஆனால் செந்தன்மை பூண்டொழுகும் நீரல்லவோ மெய் அந்தணர்? நீரல்லவோ எம் குலமுதல்வன்?
நான் முதன்முதல் பார்த்த போது, நீர் பதினாறு வயது சிறுபிள்ளை! அசையாது புளியமரத்தின் கீழே யோகத்தில் உட்கார்ந்து இருந்தீர்கள்! உம்மை அசைக்க வேண்டியே அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டேன்!"

மாறன்: "அந்தக் கேள்வியை இன்னொரு முறை சொல்லுங்கள் கவிகளே! என்ன அருமையான கேள்வி! நினைத்தாலே இனிக்கும்!"

மதுரகவிகள்: "செத்ததின் வயிற்றில் சிறியது பிறந்தால்...
எத்தைத் தின்று, எங்கே கிடக்கும்???"


மாறன்: "அத்தைத் தின்று, அங்கே கிடக்கும்!!!"

மதுரகவிகள்: "இந்த ஒற்றை வரிப் பதிலால் அல்லவோ அடியேன் ஆடிப் போனேன்!"



மாறன்: "ஹா ஹா ஹா! உண்மைக்கு என்றுமே ஒற்றை வரி தான்!
உண்மை, இறைவனைப் போலவே மிகவும் எளிமையானது!"

மதுரகவிகள்: "ஆமாம் ஆழ்வாரே! அதனால் தான் உங்கள் ஒரு வாய்மொழியான திருவாய்மொழியும் எளிமையாகவே உள்ளது!
அத்தைத் தின்று அங்கே கிடக்கும்! இதற்குத் தான் எத்தனை எத்தனை அர்த்தங்கள்! ஆகா!"

மாறன்: "அத்தைத் தின்று அங்கே கிடக்கும்! = உலக வாழ்வின் கர்மாக்களைத் தின்று, அது தீரும் வரை அங்கேயே உழன்று கிடக்கும்!
அத்தைத் தின்று அங்கே கிடக்கும்! = ஆச்சார்யனின் மறைமொழிகளைத் தின்று, அவா தீரும் வரை அவர் அணுக்கத்திலேயே கிடக்கும்!
அத்தைத் தின்று அங்கே கிடக்கும்! = எம்பெருமானின் திருவடிகளைத் தின்று, ஏக்கம் தீரும் வரை அங்கேயே பற்றிக் கிடக்கும்!"

மதுரகவிகள்: "இப்படியெல்லாம் விதம் விதமாக வியப்பில் ஆழ்த்தினீர்கள்! இந்தச் சிறிய வயதில் இப்படி ஒரு ஞானமா? இத்தனை தெளிவா? என்று வியந்து போனேன்!"

மாறன்: "ஞானமும் கர்மமும் நமக்கு எதற்கு கவிகளே? பெற்றவளை ஞானத்தாலும் கர்மத்தாலுமா ஒருவன் அறிந்து விட முடியும்? பாவித்தால் அல்லவோ உறவு? பாவனை அதனைக் கூடில், அவனையும் கூடலாமே!"

மதுரகவிகள்: "அதான் தங்களைப் பாவிக்கிறேன் ஆழ்வாரே! ஆனால் நீர் தான் எம்மை விட்டுவிட்டு மேலுலகம் செல்வதில் உறுதியாக உள்ளீர்! அடியேன் என்ன சொல்லி உம்மை நிறுத்த?"

மாறன்: "பிள்ளைகளுக்குப் பெற்றோர் பேச்சைக் கேட்கத் தான் கசக்கும்! அதான் எம்பெருமானின் அவதாரங்கள் எடுபடுமாற் போனது!
பிள்ளைகளுக்குச் சக பிள்ளைகள் பேச்சைக் கேட்கத் தான் பிடிக்கும்! அதான் எம்பெருமான் இனி அவன் அவதரிக்காது, நம்மை அவதிரிப்பித்தான்!
நாமும் பிள்ளைகளுக்குப் புரியும் மொழியில், தமிழ் வேதத்தைக் கொடுத்தாகி விட்டது! நம் பணி முடிந்து விட்டது! இனி வரப்போவது தமிழ்ச் சமயத்தில் அடுத்த அத்தியாயம் தான்!"

மதுரகவிகள்: "செல்ல முடிவே கட்டி விட்டீர்களா?"

மாறன்: "கவிகளே! கவலைப்படாதீர்கள்! நீரும் உமது பணி முடித்து விரைவில் எம்முடன் வந்து சேர்ந்து விடுவீர்! அது வரை உமக்குத் துணையாக, எம்மைப் போல் ஒன்றைத் தருகிறோம்!
இதோ, இந்த கனிம வளமான, தாமிரபரணி ஆற்று நீரை இப்போதே காய்ச்சுங்கள்! எம்மைப் போல் ஒன்று உருவாகும்!"



மதுரகவிகள்: "ஆகா! இது என்ன வித்தியாசமான உருவமாக வந்து விட்டதே! இதைப் பார்த்தால் தங்களைப் போல் தெரியவில்லையே சுவாமி? வழவழ மழமழ என்று செதுக்கியும் செதுக்காமலும் ஒரு உருவமா?"

மாறன்: "ஆம்! இது நாம் அல்லோம்! இது நம்மைப் போல் ஒருவன்! நம்மை அத்தனை பேருக்கும் எடுத்துச் சென்று சேர்க்கப் போகிறவன்!
பொலிக பொலிக போயிற்று வல்லுயிர்ச் சாபம்! கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் என்று பின்னாளில் தோன்றப் போகிற உடையவன் இவனே! இவன் பெயர் பவிஷ்யதாச்சார்யன்! "பின்னாள் ஆசான்!"

மதுரகவிகள்: "ஆகா! இவர் பின்னாளில் தோன்றப் போகிறவரா? முன்னமேயே அறிவிக்கை செய்யப் போந்தீரே! தீர்க்க தரிசனமோ? அறிவுடையார் ஆவது அறிவார் என்பதல்லவோ குறள்?"

மாறன்: "ஆம்! மதுரகவிகளே! நீரும் நானும் செய்யாததை எல்லாம் இவர் செய்யப் போகுவார்! கைங்கர்யம் என்னும் திருத் தொண்டே இவர் லட்சணம்! லட்சுமணம்!
சாதிப் பாகுபாடு எல்லாம் அறவே நீக்கி, ஒருவர் விடாது, அனைவரையும் அரங்கனுக்கு ஆக்கும் செயல் வீரர் இவரே! இவரைக் கவனமாகப் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்! இந்த உருவத்தை வழி வழியாக நாளைய தலைமுறையிடம் கொண்டு சேருங்கள்!"

மதுரகவிகள்: "மிக்க மகிழ்ச்சி சுவாமி! அப்படியே செய்கிறோம்! அடியேனுக்குத் தங்கள் உருவத்தையும் தந்தருள வேண்டும்!"

மாறன்: "மறுமுறை தாமிரபரணியைக் காய்ச்சி நம்மை பெற்றுக் கொள்ளும்! அடியேன் விடை பெறட்டுமா?!"

முடிச்சோதியாய் உனது முகச் சோதி மலர்ந்ததுவோ?
அடிச்சோதி நீ நின்ற தாமரையாய் அலர்ந்ததுவோ?
படிச்சோதி ஆடையொடும் பல்கலனாய், நின் பைம்பொன்
கடிச்சோதி கலந்ததுவோ? திருமாலே! கட்டுரையே!


அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பா
புகலொன்றில்லா அடியேன், உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே!

அவா அறச் சூழ் அரியை அயனை அரனை அலற்றி
அவா அற்று வீடு பெற்ற குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன
அவாவில் அந்தாதிகளால் இவை ஆயிரமும் முடிந்த
அவாவில் அந்தாதி இப்பத்து அறிந்தார் பிறந்தார் உயர்ந்தே!



காய்ச்சிய தாமிரபரணி உருவம் தலைமுறை தலைமுறையாகக் கைமாறி, பின்னாளில் ஆழ்வார் சொன்னது போலவே, உடையவர் தோன்றினார்! நம்மை அவனுக்கு உடையவராக்கினார்!

குலமுதல்வன் நம்மாழ்வார் பெற்ற தாய் என்றால், இராமானுசர் வளர்த்த தாய் என்பார்கள்! இன்றும் முதல் தாய், இதத் தாய் என்றே இந்த இருவரையும் குறிக்கிறார்கள்!

வான் திகழும் சோலை மதிளரங்கர் வண்புகழ் மேல்
ஆன்ற தமிழ்மறைகள் ஆயிரமும் - ஈன்ற
முதல்தாய் சடகோபன், மொய்ம்பால் வளர்த்த
இதத்தாய் இராமானுசன்!

இன்றும், நெல்லைச் சீமை, திருக்குருகூர் என்னும் ஆழ்வார் திருநகரிக்குப் போனால், ஆலயத்தில் தண்ணீரில் காய்ச்சிய திருவுருவைக் காணலாம்!
"பின்னாள் ஆசான்" என்னும் பவிஷ்யதாச்சார்யன் திருமேனியைக் கண்டு கைதொழலாம்!

செதுக்கிய சிலையாய் இல்லாமல், கையால் பிடித்த சிலையைப் போல், கூர்மையும் கூர்மையில்லாமலும், சாதாரண மானுட உருவம் போலவே இருக்கும்! இது தான் பின்னாளில் உடையவர் முகத்தையும் ஒத்து இருந்தது!

* தாமிரபரணி நம்மாழ்வாரை மட்டும் நமக்குப் பெற்றுத் தரவில்லை!
* நம்மாழ்வாரை நம் எல்லாரின் ஆழ்வாராய் ஆக்கிய இராமானுசனையும் பெற்றுத் தந்தது தாமிரபரணியே!

பொருநைத் துறைவன் பிறந்த நாள் அதுவுமாய்,
தமிழ்க் கடவுள் முருகப் பெருமான் பிறந்த நாள் அதுவுமாய்,
வேதம் "தமிழ்" செய்த மாறன் திருவடிகளே சரணம்!!!
Read more »

Thursday, June 04, 2009

ஓம் என்றால் என்ன? - 1

வணக்கம் மக்களே! நலமா? இப்பல்லாம் அலுவலகத்திலேயே இரவு உணவை முடிச்சிக்கிட்டு, அங்கிருந்தபடியே மிட்நைட் மசாலா கணக்கா, மிட்நைட் பதிவு போடும் நிலைமையாகி விட்டது! சரி, பேசாம, பதிவுலகத்துக்கு டாட்டா சொல்லீருவோம்-ன்னு நினைச்சாலும், நம்ம நா.கணேசன் ஐயா பதிவில், "இவனை விடக் கூடாதுடா" என்று மக்கள் வலிந்து பின்னூட்டம் போட்டு இழுக்குறாங்க! :)

அதாச்சும் "ஓம்" என்பதை ஒரே எழுத்தாக எழுதுவது பண்டைத் தமிழ் வழக்கம்! ஓ-காரத்திலேயே ம-காரமும் சுழி மேல் உட்கார்ந்து, பார்க்கவே மிக அழகா இருக்கும்!

தமிழ்க் கடவுள்களான பெருமாள்/முருகன் ஆலயங்களில், இந்த ஒற்றை எழுத்து "ஓம்"-ஐ, ஒளி விளக்காக, கோபுரத்தில் காணலாம்!
திருவரங்கத்து ஆலயக் கருவறை விமானமே ஓம் வடிவில் தான் இருக்கு! பிரணவாகார (ஓங்கார) விமானம் என்றே பெயர்!
ஆனால் இப்பல்லாம், வடமொழி/இந்தியில் எழுதப்படும்

என்பதே, பல இடங்களில் பரவலாகத் தென்படுகிறது!
T-Shirts, விளம்பரங்கள், யோகா வகுப்புகள், தியான மையங்கள் என்று பலவும் இதற்கு ஒரு காரணமாய் அமைந்து விட்டன! இன்னும் கொஞ்ச நாளில் தமிழ் "ஓம்" என்பதையே தேடிப் பிடிக்க வேண்டிய சூழல் வந்தாலும் வரலாம்! :(

இதைக் கருத்தில் கொண்டு தான், நா. கணேசன் ஐயா, மிக நல்லதொரு பணியைச் செய்திருக்கார்!
தமிழ் "ஓம்" எழுத்துருவை (Font), இனி வரும் விண்டோஸ் 7.0-இல் இருந்து, ஒற்றையெழுத்து தமிழ் யூனிகோடாக வழங்க வேண்டும் என்ற ஆலோசனையை மைக்ரோசாஃப்ட் நிறுவனத்திடம் முன்வைத்துள்ளார்!
அது ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டும் விட்டது என்பது இன்னொரு மகிழ்ச்சியான சேதி! இது போன்ற ஆக்கப்பூர்வமான தமிழ்/ஆன்மீகப் பணிகள் தான் மனசுக்கு ரொம்பவும் பிடிச்சிருக்கு! நன்றி கணேசன் ஐயா!


இப்போ மேட்டருக்கு வருவோம்!
"அட, ஓம் என்பதே வடமொழி தானே! அதை எதில் எழுதினா என்ன? என்னே தமிழறிவு?"-ன்னு மகிழ்நர் என்னும் பதிவர் ஒருத்தரு, கணேசன் ஐயாவை எள்ளலாக் கேட்டிருந்தார்!
வந்ததே கோபம் கேஆரெஸ்-க்கு! இப்பல்லாம் அவனுக்கு ரொம்பவே கோவம் வருதுல்ல? :)

அட! பின்னே என்னாங்க! இதெல்லாம் ஆன்மீகப் பதிவர்கள் கையில் எடுத்துச் செய்ய வேண்டிய வேலை! தனி மனிதரா முயற்சி எடுக்கும் கணேசன் ஐயாவைப் பாராட்டக் கூட வேணாம்! இப்படியெல்லாம் எள்ளாம இருக்கலாம்-ல?

கரிகாலன்-II என்று எழுதும் போது, II என்ன தமிழா?-ன்னு கேட்க முடியுமா? விட்டா கரிகாலன் என்ன தமிழா?-ன்னு கூட கேட்டாலும் கேட்டுருவோம்!
"II என்ன தமிழா?"-ன்னு கேட்பது போல் இருக்கு, "ஓம் என்ன தமிழா"?

ஓம் என்பது தத்துவம்! குறியீடு!
அது வெறும் வடமொழி மந்திரம் மட்டுமே அல்ல!
அதை எம்மொழியிலும் எழுதலாம்! நம் செம்மொழியிலும் எழுதலாம்!


சொல்லப் போனால் "ஓம்" என்ற ஒலியும் சொல்லும், தமிழில் இருந்தே தோன்றியமைக்கு பல ஆய்வுகள் உள்ளன! ஈழத் தமிழர்கள் "ஆம்" என்ற சொல்லை, "ஓம்" என்று தான் இன்றும் பலுக்குகின்றனர்! கிரேக்க மொழியிலும் "Omega" - Ω உண்டு!

ஓம் என்றால் என்ன-ன்னு தானே அன்று முருகனும் நான்முகனைக் கேட்டான்?
ஓம் என்றால் என்ன-ன்னு தானே அன்று சிவபெருமானுக்கு இரு காதில் ஓதினான்?
ஓம் என்றால் என்ன-ன்னு அன்று முருகப் பெருமான் சொன்னது தான் என்ன???

ஓம் என்றால் என்ன? தொடர் பதிவுகள் துவக்கம்! :)



ஓம் என்பதன் மிக சுருக்கமான/நுட்பமான பொருள் = "உயிர்களுக்கும் இறைவனுக்கும் உறவு!"

அது என்னாங்க உறவு? = பிரிக்கவே முடியாத உறவு!
* ஆண்டவன், "ச்சே, இனி இந்த உயிர்களே வேணாம்"-ன்னு நினைத்தாலும் பிரிக்க முடியாத உறவு!
* உயிர்கள், "கடவுளே இல்லை"-ன்னு முழங்கினாலும் பிரிக்க முடியாத உறவு!
* அந்த உறவை உறுதிப்படுத்துவதே இந்த "ஓம்"!

"உந்தன்னோடு + உறவேல் + நமக்கு, இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது" என்று தெய்வத் தமிழ் ஆண்டாள், இந்த ஓம்-ஐக் கொண்டு இறைவனையே மிரட்டிப் பார்க்கிறாள்! :)
உந்தன்னோடு + உறவேல் + நமக்கு = அ + உ + ம் = ஓம்!
அ, உ, ம் என்று மூன்றெழுத்துக்கள் கொண்டது போல் இருப்பினும், ஓம் என்பது ஓரெழுத்து தான் (ஏகாட்சரம்)! பிரணவம் என்று வடமொழியில் சொல்வார்கள்! தமிழில் ஓங்காரம்!

* அ = இறைவன் ("அ"கர முதல எழுத்தெல்லாம்! அவனைக் குறிப்பதெல்லாம் "அ"-காரமாய்த் தான் இருக்கும்)
* ம = நாம் (எம், உம், நம், நாம் என்று நம்மைக் குறிப்பதெல்லாம் "ம"-காரமாய்த் தான் தொக்கி நிற்கும்)

இப்போ, அந்த "அ"-வையும், இந்த "ம"-வையும் எப்படிச் சேர்ப்பது? - "உ" கொண்டு சேர்க்கணும்! "உ"றவைக் கொண்டு சேர்க்கணும்!
* உ = உறவு! "அ"கார-"ம"காரத்தை இணைக்கும் உறவு! இப்போ ஒவ்வொன்னாக் கூட்டிப் பாருங்க!

உந்தன்னோடு = அ
உறவேல் = உ
நமக்கு = ம்
அ + உ + ம் = ஓம்!

அதான் ஆண்டாள், இதை மட்டும் அப்படி அழுத்தம் திருத்தமாக உச்சரிக்கிறாள்!
உந்தன்னோடு+உறவேல்+நமக்கு என்பது ஓங்காரம்/பிரணவம் ஆச்சே! அந்தப் பிரணவத்தை இறைவனால் கூட ஒழிக்க ஒழியாதே!
குறையொன்றுமில்லாத கோவிந்தா, உந்தன்னோடு+உறவேல்+நமக்கு, இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது!
இறைவா நீ தாராய், பறையேலோ ரெம்பாவாய்!

அட, மண்ணுல வந்து பொறந்தாச்சு!
* இனிமேல் "நான் உனக்கு அம்மா" இல்லைன்னு சொன்னாலும் அம்மா, அம்மா தான்!
* இனிமேல் "நான் உனக்குப் புள்ளை" இல்லைன்னு சொன்னாலும் புள்ளை, புள்ளை தான்!
DNA மகத்துவம் அப்படி! ஒன்னும் பண்ண முடியாது! ஓம் என்பதும் ஒரு DNA தான்!

* அ = பரமாத்மா
* உ = உறவு
* ம் = ஜீவாத்மா
இது தான் நம்ம எல்லாருடைய DNA Code! ஓங்காரம்! பிரணவம்!

"உ" என்றால் உறவு-ன்னு சொல்றீங்களே! அது என்ன உறவு? எப்படிப்பட்ட உறவு? அதை DNA-ல கண்டுபுடிச்சிறலாமா?
ஓம் தோன்றியது எப்படி? அதை ஏன் எல்லாத்தோடும் சேர்த்துச் சேர்த்துச் சொல்றாங்க?...இன்னும் பலப்பல கேள்விகள்.....

(...முருகப் பெருமான் பிறந்த நாளான, நாளை வைகாசி விசாகத்தில்...தொடரும்...)
Read more »

Tuesday, May 26, 2009

Happy Birthday: ஜிரா வித் சில்க் ஸ்மிதா!

பிறந்த நாள் அதுவுமா என் தோழன் ஜிரா என்னும் ஜி.ராகவன், ஒரு பரங்குன்றின் மேல், பலத்த போதையில் மலையேறிக்கிட்டு இருந்தாரு! புதுச் சொக்கா, புது IPod! பிறந்தநாள் பரிசுகள் பளபளக்க, IPod-இல் ஒரு செம கிக்கான ரொமான்டிக் பாட்டு!
"நடவிஞ்ச மயூராலு ஒச்சின மோமு ஒக்கடே!
ஈசருகி பாக மொழி செப்பின மோமு ஒக்கடே!"


1975-இல், மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.வி, நம்ம சில்க் ஸ்மிதா-க்குன்னே போட்ட தெலுங்குப் பாட்டாம்! இந்தப் பாட்டெல்லாம் எம்.எஸ்.வி-க்கு கூட இப்போ கிடைக்காது! ஆனா எங்க ஜிராவுக்கு மட்டும் எப்படியோ கிடைச்சிரும்! :)

ஜிராவுக்கு அன்னிக்கின்னு பார்த்து ரொம்ப ஆழ்ந்த சிந்தனை!
குன்று இருக்கும் இடமெல்லாம் குமரன் இருக்கும் இடம்-ன்னு எகனை மொகனையாச் சொல்லுறாங்களே! அது நிஜமாலுமே உண்மையா?
* அப்படீன்னா திருப்பதி மலை மேல குமரன் தானே இருக்கணும்?
* சோளிங்கபுரம் மலை மேல குமரன் தானே இருக்கணும்?
* அட, சென்னைப் பரங்கிமலை மேல கூட குமரன் தானேப்பா இருக்கணும்?

இதை யாரு கிட்ட போயி எப்படிக் கேட்கறது-ன்னு தெரியாம தவியாத் தவிச்சிக்கிட்டு இருந்தாரு ஜிரா! அந்த நேரம் பார்த்து அங்கன வந்தாரு அவரோட உயிர்த் தோழன் சூரியச்சிவம்! :)



ஜிரா: "ஹேய், வா வா! நல்ல சமயத்தில் வந்தே! மொதல்ல இதுக்குப் பதில் சொல்லு! நீ தானே எனக்கு எப்பமே சந்தேக நிவாரணி!"

நண்பர்: "எலே ராகவா! நிவாரிணி, பவாரிணி-ன்னு எப்பமே பொண்ணுங்க பேராத் தான் பேசிக்கிட்டுத் திரிவியா? பொறந்த நாளு அதுவுமா என்ன ராசா ஒனக்குச் சந்தேகம்?"

ஜிரா: "குன்று இருக்கும் இடமெல்லாம் குமரன் இருக்கும் இடமா? அதை மொதல்ல சொல்லு"

நண்பர்: "இதுல என்னப்பா சந்தேகம்? அப்படித் தானே தமிழ் சினிமா முதற்கொண்டு எல்லா டயலாக்-லயும் சொல்லிட்டு வராய்ங்க! ஏதோ புதுசா கேக்குறாப்புல கேக்குற?"

ஜிரா: "அட போப்பா! உனக்குத் தெரியாது! இதுக்கும் ஏதாச்சும் சங்கத் தமிழ்ப் பாட்டை எடுத்துக் காட்டி, அவன் பதிவு போட்டாலும் போட்டுருவான்! எல்லாரும் வந்து கும்மி அடிப்பாய்ங்க! அவன் சொல்லுறதும் நம்பறாப் போலத் தான் இருக்கும்! எனக்கே என் மேல சந்தேகம் வந்துரும்! அதான் முன்னாடியே உன்னைக் கேட்டுக்கிடறேன்!"

நண்பர்: "உம்...நீ ஆன்மீகப் பதிவு எழுதறத நிப்பாட்டிட்டே! காதல் குளிர், காதல் சளி-ன்னு எழுதினா இப்படித் தான் ஆவும்! நீ ஏன் ஆன்மீகப் பதிவை நிப்பாட்டினே? அதைச் சொல்லு மொதல்ல!"

ஜிரா: "ஓய், இது என்ன புதுப்பழக்கம்? கேள்வி எல்லாம் கேக்குற? பதில் மட்டும் தான் நீ சொல்லணும்! கேள்வி எல்லாம் நான் தான் கேப்பேன்! சரியா??"

நண்பர்: "அப்படீயா நண்பா! இதோ...இந்தச் சின்ன மலையில் படியேறிப் போனா, ஒரு "குளுகுளு" குகை வரும்! அதுக்குள்ளாற போயி பாரு! குன்று இருக்கும் இடத்தில் குமரன் இருக்கானா?-ன்னு உன் கேள்விக்கு விடை கிடைச்சிரும்!"

ஜிரா: "சங்கரா, அது எப்படிடா இவ்வளவு கரெக்ட்டா சொல்றே? இதெல்லாம் உனக்கு மட்டும் எப்படிடா தெரியுது?"



நண்பர்: "அலோ! விஷயம் தெரியாம பேசாதே! இப்போ நீ நிக்கற இடம் என்னா-ன்னு தெரியுமா?
இந்தக் குகையில தான் அலெக்சாண்டர் நக்கீரரை அடைச்சி வச்சாரு! அப்போ நக்கீரர் பாடின மியூசிக்கல் தான் புகழ் பெற்ற "The Murugan River Troops"! (திரு-முருகு-ஆற்றுப்-படை)! சும்மா கும்முன்னு மிலிட்டிரி சாங்! அந்த Beat-ஐக் கேட்டு ஓடியாந்து தான், முருகன் நக்கீரனைக் காப்பாத்தினாரு! தெரிஞ்சிக்கோ!"

ஜிரா: "ஓ! மிலிட்டிரி பாட்டா? அதான் எனக்கு முருகனை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு போல! நமக்கு எப்பமே மிலிட்டிரி-ன்னா தான் பிடிக்கும்! சாப்பாட்டில் கூட!"

நண்பர்: "சரி சரி போதும்! மிலிட்டிரி ஏப்பம் எல்லாம் அப்பறம் விட்டுக்கலாம்! மொதல்ல குகைக்குள்ளாற போயி உன் கேள்விக்குப் பதில் தெரிஞ்சிக்கிட்டு வா"

ஜிரா: "நீ உள்ள வரலையா?"

நண்பர்: "நீ உள்ளாற போயிட்டா, யாரு குகைக்குக் காவல் இருக்கறதாம்? எவன்-ன்னா தெரியாம குகையை மூடிட்டா, நீ உள்ளாற மாட்டிப்பியே!"

ஜிரா: "ஹேய்....Thanksடா! இங்கு உன்னை நான் பெறவே...என்ன தவம்...செய்து விட்டேன்"

நண்பர்: "போதும் போதும்; சட்புட்டுனு பதில் தெரிஞ்சிக்கிட்டு சீக்கிரமா வந்துடுப்பா ராசா!"


ஜிரா குளுகுளு குகைக்குள் நுழைகிறார். ஓம் ஓம்-ன்னு குகை முழுக்க சவுண்டு டிஜிட்டல் டால்பியில் கேட்குது! ஜிரா பயபக்தியுடன் கன்னத்துல போட்டுக்கறாரு! குகைக்குள்ளே குளிர்! வெறும் குளிர் தான்! காதல் குளிர் இல்ல! ஜிராவுக்கு மயிர்க் கூச்செறிகிறது! மயில் கூச்செறிகிறது!

ஆகா! ஆங்கே பெரிய, கரிய, மயில் வாகனத்தில்...வாவ்...ஜிராவுக்கு தன் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை! ராஜ கம்பீர நாடாளும் நாயகன் நம்ம முருகப் பெருமானா அது?


ஜிரா: "பச்சைக் கலாப - மயில் மேல் அமர்ந்து
இச்சைக்கு இனித்திடும் இகபர வேலா!
இன் தமிழ்ச் சீலா! வள்ளியின் லீலா!
என் சிவ பாலா! மருகனே மாலா!

(மனதிற்குள்: ச்சே! இதுக்குத் தான் அவன் கூட ரொம்ப பழகக் கூடாது-ன்னு சொல்லறது! மால்...மாலா-ன்னு வந்துருது பாரு!
வேணாம்! வேற எதுனா ரைமிங்கா போடுவோம்...ஆங்... அது தான் சரி.... )
கோழிக் கொடியேந்தும் கோக்கோ கோலா"

குரல்: "வாட்?..."

ஜிரா: "அடடா! நீயா முருகா என்னைத் தேடி வந்து காட்சி கொடுப்பது?"

குரல்: "ஹேய்! நான் ஒன்னியும் தேடி வரவில்லை! நீ தான் என்னைத் தேடி குகைக்குள்ளே வந்து, கோக்கோ கோலா-ன்னு கேலி பேசிக் கொண்டிருக்கிறாய்!"

ஜிரா: "ஆகா! கோபித்துக் கொள்ளாதே சண்முகா! தமிழோடு நீ மட்டும் தான் விளையாடணுமா?

கோ-ன்னா = உலகம்!
கோ-கோ-ன்னா = உலகை ஆளும் அரசே-ன்னு அர்த்தம்!
கையில் கோல் வேற வச்சிக்கிட்டு நிக்குறியா! கையில் வேல் இருந்தா வேலா! கோல் இருந்தால் கோலா!
அதான் கோ-கோ-கோலா-ன்னு... உணர்ச்சி வசப்பட்டு செந்தமிழில் முந்துற முழங்கிவிட்டேன் முருகா! "

குரல்: "அடப்பாவி! நீ மச்சியாள் குச்சியாள்-ன்னு பேசுவே-ன்னு முன்னமே சொல்லி இருக்காய்ங்க! ஆனா முருகனுக்கே கோக்கோ கோலா கொடுத்து, கோக்கோ கோலாவுக்கு புதுப்புது அர்த்தங்கள் கொடுத்துட்டியேப்பா!"


ஜிரா: "முருகா! சற்று இரு! என் தோழனையும் உள்ளே அழைக்கிறேன்! வெளியே காட்டிக்கலீன்னாலும் அவனுக்கு உன் மேல ரொம்பவே ஆசை! இரு, அவனும் உன்னைக் கண்ணாரக் கண்டு களிக்கட்டும்!"

குரல்: "வேணாம்! வேணாம்! அவன் சொல்லித் தான்....நானே இங்கே...அவனே இங்கே...நீயே இங்கே...."

ஜிரா: "என்ன முருகா இப்படித் தடுமாறுகிறாய்? தமிழ்க் கடவுள் தடுமாறலாமா? தடம் மாறலாமா? என்ன ஆயிற்று உனக்கு?
சரீரீரீரீ...அப்பவே கேக்கணும்-ன்னு நினைச்சேன்! உன்னோட குரல் ஏன் பெண் குரல் போல இருக்கு? முருகன்-னா இவ்வளவு மென்மையா?"

குரல்: "ஹேய்! உனக்கு எதுக்கு இந்த வேண்டாத ஆராய்ச்சி எல்லாம்? கள்ளியிலும் பால் வடியும்! என்னிலும் பெண்குரல் கேட்கும்! "கள்ளி மே தூத்" படம் பார்த்ததில்லையா நீ?
சரி போகட்டும்! உனக்குப் பிறந்த நாள் பரிசு அளிக்கச் சொல்லி எனக்குக் கட்டளை! என்ன வேண்டும்? கேள் ஜிரா!"

ஜிரா: "முருகா! உன் கிட்ட சொல்றத்துக்கு என்ன? வெட்கத்தை விட்டுச் சொல்றேன்! எனக்கு சில்க் கூடப் பேசணும் பழகணும்-ன்னு ரொம்ப நாளா ஆசை! அதுவும் அவங்க சின்னப் பாப்புவா வந்து, என்னைப் பாவா, பாவா-ன்னு கூப்பிடணும்-ன்னு ரொம்ப நாள் ஆசை!"

குரல்: "என்னே உன் தமிழ்த் தாகம்!"

ஜிரா: "இந்தக் கிண்டல் தானே வேணாங்குறது!"

குரல்: "சரி, சரி! சில்க்கை உமக்குத் தந்தோம்! என்னருகில் வா!
வா...ஜிரா...வா!
வா...பாவா...வா! "

ஜிரா: "வாட்! முருகா! ஏமி செப்தாவு நூவு? ஒள்ளு பாக லேதா? என்னைப் பார்த்து ஏன் பாவா என்று அழைக்கிறாய்? சரவண பவா தானே? சரவண பாவா இல்லையே!"

குரல்: "ஜிரா! என்னை நன்றாகப் பார்! நான் அழைத்த பாவா-வில் குற்றமா?"

ஜிரா: "ஹேய்! ஹேய்...உங்க கண்ணு! அந்தக் கண்ணு!......ஹேய், நீங்க சில்க் தானே?"



குரல்: "என்ன பாவா, அதைக் கண்டு பிடிக்க உங்களுக்கு இம்புட்டு நேரம் ஆச்சா? அதான் பொண்ணு குரல்-ன்னு அப்பவே சந்தேகமாக் கேட்டீங்களே! ஹாங்....அப்பறம் என்னவாம்?"

ஜிரா: "ஆஆஆ...நீ....நீங்க எப்படி முருகனா வந்தீங்க?"

சில்க்: "ஏன்...வரக் கூடாதா? ஸ்ரீதேவி முருகனா வந்தா மட்டும் படம் பாக்குறீங்க! இந்த சில்க்கு முருகனா வேசம் கட்டக் கூடாதா? தப்பா ஜிராஆஆ?"

ஜிரா: "சேச்சே! தப்பே இல்ல! ஆக்சுலி உங்க கண்ணு போலவே தான் முருகன் கண்ணும் இருக்கும்! உங்களைப் போலவே முருகனும் ரொம்ப சாஃப்ட்!
முருகன் இடுப்பு கூட உங்களைப் போலவே வளைஞ்சி ஒடிசலாத் தான் இருக்கும்! என்ன... அவரு கையில கூர் வேல்! உங்க கண்ணுல கூர் வேல்! அவ்ளோ தான் வித்தியாசம்!"

சில்க்: (மனதிற்குள்) அடப்பாவி ஜிரா! இப்படிக் கம்பேர் பண்ணி அந்த முருகனையே கவுத்துட்டியே! இதுக்கு அந்த கேஆரெஸ் பய புள்ள எவ்ளோ தேவலாம்! :)

ஜிரா: "என்னது கேஆரெஸ்-ஸா? அவனை உங்களுக்கு முன்னமே தெரியுமா? இதுக்கெல்லாம் ஐடியா கொடுத்தது அவன் தானா? அவனை....."

சில்க்: "ச்சீச்சீ! பாவம் அவரு! அவரும் பாவா தான்! அவரை ஒன்னும் சொல்லாதீங்க!
சரி....பொறந்த நாள் அதுவுமா என்னைப் பார்க்க வந்துட்டு வெறுங்கையோட போனா எப்படி? சின்னப் பாப்பு வச்சிருக்கும் திருப்பதி உண்டிக்கு டப்பு இச்சி பாவா! ஈ திருப்பதி உண்டி-ல உங்க கையால காணிக்கை வேஸ்கோண்டி பாவா!"

ஜிரா: "ஆகா! அப்படியே செஞ்சிட்டாப் போச்சி! சின்னப் பாப்புக்கு பிடிச்ச பெருமாள் தான் எனக்கும் ரொம்ப பிடிக்கும்! You know what? I actually like PerumaaL very much! :) சின்னப் பாப்புவுக்காகவே நான் கண்ணன் பாட்டு வலைப்பூவில் இருந்திருக்கேன் தெரியுமா? இந்தாங்க ஜிராவோட திருப்பதிக் காணிக்கை, 1008 Euros!" :)

சில்க்: "வாவ்! ஜிரா! நீங்க ரொம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ப நல்லவரு....."

ஜிரா: "ஆமாங்க..." (மனசுக்குள் கறுவிக் கொண்டே...ஆனா அவனுக்கு மட்டும் நான் நல்லவன் இல்ல...கர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்!)

சில்க்: "குகைக்குள்ள ஏதோ கேள்வி கேட்கணும்-ன்னு வந்தீங்களே ஜிரா! உங்க கேள்விக்கு பதில் தெரிஞ்சிடுச்சா? குன்று இருக்கும் இடம் எல்லாம் குமரன் இருக்கும் இடம் தானே?"

வெளியில் இருந்து தோழன்: "சேச்சே! யாரு சொன்னா? குன்று இருக்கும் இடமெல்லாம்.....ஒங்களைப் போல....குமரி இருக்கும் இடம்!"
.......
ஓடும் சத்தம் கேட்க..... "டேய், ஓடாதே! நில்லுடா.....டேய்...." என்று ஜிரா நண்பனைத் துரத்திக் கொண்டு ஓட...

சில்க்: "ஹிஹி! இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள் ஜிரா!"
நாமும்: "ஹிஹி! இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள் ஜிரா!"
May-27-2009! Happy Birthday Ragava! கோழிக் கொடியேந்தும் கோக்கோ கோலா! :)

இன்னிக்கி நடக்கும் மொத்த பார்ட்டிக்கும் பில்லு கட்டிய சந்தோசம், புள்ள முகத்துல :))

Read more »

Monday, May 25, 2009

தமிழ் ஈழம்: அடுத்து என்ன?

கால் நூற்றாண்டுப் போராட்டம், கணப் பொழுதில் முடிவுக்கு வந்து விட்டது! கோபம், வெறி, போர், உரிமை, நியாயம் என்ற பல உணர்ச்சிகளும், துரோகம் என்ற ஒரே உணர்ச்சியில் அத்தனையும் மங்கிப் போய் முடிந்து விட்டன! தமிழினம் வாங்கி வந்திருக்கும் பிரத்யேகமான வரம்/சாபம் இது! :(((
செம்மொழி செம்மொழி-ன்னு சொன்னாங்க! ஆனா இம்புட்டுச் சிவப்பா இரத்தம் தோய்ந்து இருக்கும் இந்தச் "செம்"மொழி-ன்னு அப்ப யாருக்கும் தெரியாமப் போனது தான் கொடுமை!!


இந்த இருபத்தைந்தாண்டு ஈழப் போரிலிருந்து வருங்காலத் தமிழ்ச் சந்ததியாகிய நாம் என்ன பாடம் படிக்கப் போகிறோம்?

* இன்றைய முதிய தமிழ்த் தலைமுறை, தமிழ்த் தலைவர்கள் நடந்து காட்டிய வழி தான் நமக்குமா?
* இல்லை...இளைய தமிழ்த் தலைமுறைக்கு, தானே சிந்தித்து எடுக்கும் ஆக்கப்பூர்வமான தனி வழியா?

ஆனால் இவை அத்தனைக்கும் முன்னதாக.....ஒரு நிமிடம்...
வன்முறையோ, மென்முறையோ,
அதைத் தனிப்பட்ட காரணத்துக்காகச் செய்யாமல், தன் குடும்ப முன்னேற்றத்துக்காகச் செய்யாமல்...
தன் இனத்தின் பொருட்டே களம் கண்ட ஒரு மனிதரின் மரணம்...புலிகள் இயக்கத்தாலேயே உறுதி செய்யப்பட்ட பின்பும், நம்பச் சற்றுக் கடினமாகத் தான் உள்ளது! :(

பேரம் பேசவே தெரியாத ஒரு "தீவிரத்" தமிழன்,
தலைவர். திருவேங்கடம். வேலுப்பிள்ளை. பிரபாகரனுக்கு வீர வணக்கம்! இதய அஞ்சலி!

உயர்ந்தோர்/ சான்றோர்/ நல்லோர்/ தலைவர்கள் இவர்களின் மறைவின் போது ஏற்றப்படும் மோட்ச தீபம் ஏற்றுவோம்!
இன்று வரை இறந்து பட்ட எம்முடை அனைத்து ஈழத் தமிழ் மக்களுக்கும் இந்த மோட்ச தீபம் ஏற்றுவோம்!

பிரபாகரன் மரணிக்கவில்லை என்று இன்னமும் நம்பும் சிலரும், அவர் மரணித்து விட்டார் என்று ஒப்புக் கொள்ளும் பலரும்...எது எப்படியோ போகட்டும்!
ஆனால், நீ இன்னமும் உயிருடன் இருந்தால்...அங்கேயே இருந்து கொள்! வெளியில் இப்போதைக்கு வந்து விடாதே! நீ மரணித்ததாகவே இருக்கட்டும்!

தமிழர் மீண்டும் உரிமை பெறுவார்கள் என்று இலங்கை அரசு "அறிவித்து" உள்ளது! இது பொய்யாகும் பட்சத்தில், தமிழகத் தலைவர்களும் அவர்கள் வாரிசுகளுமா களத்தில் இறங்கப் போகிறார்கள்?
அப்போது களத்தில் இறங்கத் தமிழருக்கென்று ஒருவன் தேவையில்லையா? நீ அப்போது வந்தால் போதும்! அது வரை.....உறக்கம் கொள்!



இரண்டு கோடி மக்கள் தொகை கொண்ட இலங்கையில், 30 லட்சம் பேர் தமிழர்கள்! இன்னொரு பத்து லட்சம் பேர் உலகின் பல தேசங்களில் வாழ்கிறார்கள்!
தீவிரவாதத்துக்கு எதிரான போர் என்று உலக நாடுகளை நம்ப வைத்து, வேலையும் முடித்துக் கொண்டாகி விட்டது! இனி மிஞ்சியிருப்பது தமிழர்களே! தீவிரவாதிகள் அல்ல அல்லவா? இனியாவது உலக நாடுகள் முன்னணிக்கு வந்து குரல் கொடுக்க வேண்டும்!

அதான் பேச்சுவார்த்தைக்கென்று போராளிகள் எவரும் இல்லையே! அரசாங்கத்திடம் தானே இனி நேரடிப் பேச்சு? அதனால் அரசாங்க-அரசாங்க அளவிலாவது இனி தாராளமாக முன் வரலாமே? முன் வர வேண்டும்! இந்தியா.....முன் வந்தே ஆக வேண்டும்!

ஈராக் மறு சீரமைப்பு என்று விதம் விதமாகப் பேசுபவர்கள், போர் முடிந்த பின், பொதுத் தொண்டு நிறுவனங்களை ஈராக்கில் அனுமதித்தார்களே! நட்பு நாடுகளை அனுமதித்தார்களே! அதே போலத் தானே ஈழமும்? தமிழக அரசும், இனி இது பற்றி "பேசவாவது" செய்ய வேண்டும்!


தமிழ் ஈழம்: அடுத்து என்ன?

1. தமிழக அரசு, இலங்கைத் தமிழர்களுக்கென்று ஒரு தனி அமைச்சகமோ, அட்லீஸ்ட் ஒரு வாரியமாவது ஏற்படுத்தி, கண்காணிப்புக் குழுவை உடனே உருவாக்க வேண்டும்!

இனி ஈழத் தமிழர்கள் சார்பாகப் பேச ஒருவர் கூட இல்லை! அதனால் இலங்கை அரசு அல்லாத இன்னொரு அதிகாரப் பூர்வ அமைப்பு தேவை!

இவர்கள் இலங்கையில் போய் பெருசா எதுவும் செய்திடப் போவதில்லை தான்! சட்டம் இயற்றப் போவதில்லை தான்! ஆனால் இலங்கை அரசுக்கு தமிழர்கள் சார்பாக ஆலோசனை சொல்லும் அமைப்பாக வாச்சும் செயல்படலாம்!
இலங்கை அரசின் நடவடிக்கைகளைச் சீர் தூக்கிப் பார்க்கும் அமைப்பாக இது இருக்க வேண்டும்! மாதம் ஒரு முறை, சட்டப் பேரவைக்கு, இதன் வெள்ளை அறிக்கை தாக்கல் செய்யப்பட வேண்டும்! இதை இந்திய அரசுக்கும் சமர்பிக்க வேண்டும்!

சும்மா வெறுமனே "காப்பாத்துங்க காப்பாத்துங்க"-ன்னு தந்தி கொடுப்பதற்குப் பதில், இது தான் பிரச்சனை நம்பர் #10. அதுக்கு இது தான் தீர்வு, ஆனால் அதை இலங்கை அரசு நைசாக கண்டு கொள்ளவில்லை-ன்னு சொல்லக் கூடிய ஆக்கப்பூர்வமான வாரியமாக இயங்குவது எவ்வளவோ மேல்!

இதே அமைச்சகம் இலங்கையிலும் தேவை!
இவ்வளவு வாய் கிழியப் பேசும் இலங்கை அரசு, தமிழில் உரையாற்றும் ராஜபட்சே - இதெல்லாம் இப்போதைக்கு வெறும் பேச்சு தானே!
தமிழர் புனர் நிர்மாணத்துக்கென்றே ஒரு தனி அமைச்சகம் உருவாக்குமா இலங்கை அரசு?


2. Internally Displaced People-ஆம்! என்னமோ பேர் கொடுத்துக்கிட்டு போங்க! ஆனால் முகாம்களில் உள்ள அவங்க பேர், ஊர், குடும்பம், இதர விவரங்கள் அனைத்தும் ஐ.நா-விடமும், செஞ்சிலுவைச் சங்கத்திடமும் பகிரப் பட வேண்டும்! நாளை முகாமை விட்டு வெளியே போகும் போது கணக்கெடுக்க எளிதாக இருக்கும்! இலங்கை அரசின் மேலும் குறைந்தபட்ச நம்பகத்தன்மை வரும்!

3. இவர்கள் எத்தனை நாள் முகாம்களில் வைக்கப்பட்டிருப்பர் என்று முன் கூட்டியே சொல்லி, அந்த நாள் முடிவதற்கு முன்பாக இயல்பு வாழ்க்கைக்குத் திருப்பப்பட வேண்டும்! இதற்கு அரசிடம் உடன்படிக்கையோ, உறுதிமொழியோ வாங்க வேண்டும்!

4. ஒவ்வொரு பாதிக்கப்பட்ட தமிழ்க் குடும்பத்துக்கும் நிவாரணத் தொகை கொடுத்தே ஆக வேண்டும்!

நம்மூரில் வெள்ளம்/புயல் வந்தாலே, குடும்பத்துக்கு பத்தாயிரம் நிவாரணம், அது இது-ன்னு சொல்வாய்ங்க! இறந்தவர்க்கு ஒரு லட்சம்-ன்னு எல்லாம் நிர்ணயம் பண்ணுவாங்க! ஆனால் ஈழத் தமிழர்கள் பட்டது நூறு புயலைக் காட்டிலும் கொடுமையானது!

இந்தப் பணம், முகாம்களை விட்டு இயல்பு வாழ்க்கைக்குத் திரும்பும் மக்களுக்கு முதல் ஆதாரமாக இருக்கும்! இதற்கு உலக வங்கியிடம் முயற்சித்துப் பணம் பெற வேண்டும்! இந்தியாவும் இதைத் தூண்ட வேண்டும்! பொருளாதார மேதை மன்மோகன் சிங் மற்றும் ப. சிதம்பரம் போன்றவர்கள் இதைக் கூடச் செய்யலைன்னா எப்படி? :((



5. பாழடைந்த தமிழ் நகரங்களைப் புனர் நிர்மாணிக்கும் பணியில் பன்னாட்டு நிறுவனங்களை ஈடுபடுத்தினால் வேலை விரைவாக முடியும்!

இதை எல்லாம் தான் ஐ.நா-வில் எழுப்பலாமே? பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் தான் அரசியல் எழுப்ப முடியாது! சீனாவும் ரஷ்யாவும் தடுக்கும்! இது போன்ற விஷயங்களை எழுப்பலாமே! அதான் UN-Rehab ன்னு அதுக்குன்னு கவுன்சில் இருக்கே!

6. ஈழத் தமிழருக்கு அவர்கள் குரலை எடுத்து ஒலிக்க அரசியல் கட்சிகள் தேவை! தமிழகத்தில் இரத்த ஆறு ஓடும்-ன்னு வாய் கிழியப் பேசும் தமிழகக் கட்சிகள், ஈழத்தில் இப்போ போய் ஒரு பிராஞ்ச் ஓப்பன் பண்ண முன் வருவாங்களா? :))

சொல்ல வந்தது என்னவென்றால், புனர் நிர்மாணப் பணிகளுக்கு இடையில், மக்கள் தேர்ந்தெடுத்து நடத்தும் மாநில அரசாங்கத்தை அமைக்க, தேர்தல் திட்டங்கள் உடனடியாகத் தேவை!



7. ஈழத் தமிழர்கள் முகாமை விட்டு போன பிறகு என்ன பண்ணுவாங்க? எங்கிட்டு வேலை பார்ப்பாங்க? வேலை வாய்ப்பு? வெறுமனே சாஃப்ட்வேர் கம்பேனியா அவிங்களுக்கு ஆரம்பிக்க முடியும்?

சத்யம் கம்ப்யூட்டர்ஸ்-இல் எப்படி அரசு தலையிட்டதோ, அதே போல் இங்கும் தலையிட வேண்டும்! இந்தியாவின் பெரும் தொழிலதிபர்களும், தமிழகத் தொழிலதிபர்களும் கை கோர்க்க வேண்டும்! நாராயண மூர்த்தி போன்ற முன்னோடிகள் முன் ஓடி வர வேண்டும்!

ஒரு திட்டம் உருவாக்கிக் கொடுத்து, பெரிய அளவில் இல்லை என்றாலும், சிறு சிறு நிறுவனங்கள் துவங்க முன் வர வேண்டும்! கால் சென்ட்டர் துவங்கலாமே? காற்றாலைகள், அசெம்ப்ளி ப்ளாண்ட் என்று பலவற்றைச் செய்யலாம்! செய்ய முடியும்! மனம் தான் வேண்டும்!


8. மருத்துவத் தேவை இப்போது ஈழத்தில் அதிகம்! உடல் ஊனமுற்றோர், செத்தும் சாகாமால் இருப்போர், இவர்களை பொதுத் தொண்டு நிறுவனங்கள் தத்து எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்! சத்ய சாயி அமைப்பு, அன்னை தெரேசாவின் அமைப்பு போன்றவர்களிடம் இவர்களை அடையாளம் கண்டு ஒப்புவியுங்கள்! திருப்பதியில் இருக்கும் தேவஸ்தானத்தின் ஊனமுற்ற குழந்தைகள் நடைபயில் நிலையத்தில் (BIRRD) கொண்டு ஒப்புவியுங்கள்! கட்டைக் கால்களை விட்டு, மெல்லிய கால்-கருவி கொண்டு, நடக்கச் செய்து வருகிறார்களே!

9. பல லட்சம் ஈழக் குழந்தைகளின் கல்வி?

இவர்கள் எல்லாரும் வருங்காலத்தில் புலம் பெயரத் தான் வேணுமா? அது தான் அவர்கள் விதியா? இவர்கள் எதிர்காலம் தான் என்ன? பள்ளி, கல்லூரி, பல்கலைக் கழகம்? எரிந்து போன நூலகம்?
UNICEF, இதற்கென்றே ஈழத்தில் தனியாக ஒரு முகாம் அமைக்க வேண்டும்! தமிழ்நாட்டுக் கல்லூரிகளில் ஈழப் பிள்ளைகளுக்கு இட ஒதுக்கீடே செய்யலாம்!

10. ஈழத்தின் தொன்மையான வழிபாட்டுத் தலங்கள் சீரமைக்கும் பணியை World Heritage Foundation-இடம் கொடுத்து விடலாம்!
மக்களுக்கும் ஒரு பிடிமானம் வேண்டுமல்லவா? அவர்களுக்கு அரசியல் நம்பிக்கையில் அமைதி கிடைக்கிறதோ இல்லையோ, ஆண்டவன் நம்பிக்கையில் அமைதி கிடைக்கட்டும்!


இறுதியாக,
தமிழகத்தில்.....தலைநகரில்....ஈழத்துப் போராளிகள், உயிர் துறந்த தமிழ் மக்கள் என்று அத்தனை பேருக்கும் பொதுவான நினைவுச் சின்னம் ஒன்றை எழுப்புங்கள்!
மாமன், மச்சான், மச்சினிக்கெல்லாம் நினைவுச் சின்னம் இருக்கு! உலகின் பல திசைக்கும் பரவித் துடித்த இந்த வரலாற்றுத் தியாகங்களுக்கு தக்க மரியாதை செய்யவாவது தமிழக அரசு இனி முன் வரட்டும்! நாளைய தலைமுறைக்கு, ஈழத்துக்கு இது வரை கொடுத்த பலியும் வலியும் தெரியட்டும்!

வாழ்வின் அடிப்படையே மானமுள்ள வாழ்வுரிமை தாங்க!
வாடகை வீட்டில் குடி இருக்கும் போதே வீட்டுக்காரரின் சின்னச் சின்ன அடாவடிகளைக் கூட தாங்கிக் கொள்ள மறுக்கிறோம்! Rent Control-ன்னு சட்டம் பேசறோம்!

வாழ்வின் அடிப்படையே மானமுள்ள வாழ்வுரிமை!
* அதற்காக இன்னொரு நான்கு லட்சம் தமிழர்களைக் காவு கொடுத்து,
* ஐந்தாம் ஈழப் போரை நடக்க விட்டு,
அந்த வாழ்வுரிமையை வாங்கும் அளவுக்கு இனி போக விட மாட்டோம்
என்ற சிந்தனை......இங்குள்ள தமிழினத் தலைவர்களுக்கு வரட்டும்! தமிழனுக்கும் கொஞ்சம் வரட்டும்!


மக்களே, பதிவில் சொல்லாது விட்ட இன்ன பிற யோசனைகளையும் சொல்லி உதவுங்கள்!
Read more »

Thursday, May 14, 2009

தமிழ்மணம்-5000! எந்த வலைப்பூ?

தமிழ்மணத்தில் 5000-வது வலைப்பூ...திரட்டப்பட்டுள்ளது! அது யாருதா இருக்கும்? எந்த வலைப்பூவா (பதிவா) இருக்கும்?
தமிழ்மணத்தின் 5000-வது பதிவு ஒரு ஆன்மீகப் பதிவு டோய்! :)
Hip Hip! Hurrah! Cheers! அரச மீனவன் பாட்டிலை ஓப்பன் பண்ணி ஆன்மீகப் பதிவர்கள் அத்தனை பேருக்கும் வாழ்த்து சொல்லுங்க மக்கா!:)))


5000 வலைப்பதிவுகள் கொண்ட முதல் திரட்டி (தமிழில்) தமிழ்மணம் தான்! - இது வியத்தகு வளர்ச்சி! பெருமை மிக்க வளர்ச்சி!

இதனுடன் வளர்ந்தது வெறும் தமிழ்மணம் என்னும் ஒரு திரட்டி மட்டுமல்ல!
* தமிழ் வளர்ந்தது!
* தமிழில் எழுதும் பழக்கம் வளர்ந்தது!
* தமிழில் படிக்கும் பழக்கம் வளர்ந்தது!
* சண்டையிட்டாலும், தமிழில் சண்டையிடும் பழக்கமுமாய் வளர்ந்தது! :)

தமிழ் இணையச் சமூகம்! நிஜ சமூகத்தில் என்ன இருக்கோ, நல்லதோ, அல்லதோ, எல்லாமே இங்கும் இருக்கும்! ஆனால் தொடர்ந்து இனிமையான, சுவாரஸ்யமான பயணம் செய்வதில் தான் எல்லாமே இருக்கு!

60% சினிமா,
20% சிறுகதை,
10% தொடர்கதை,
5% துணுக்கு,
5% ஆறு வித்தியாசம் இத்யாதிகள்....
என்று மட்டுமே இருந்த தமிழ்ப் பத்திரிகை உலகில்...வருடும் தென்றலாய் ஒரு மாற்றம்!
அந்தந்தத் துறைஞர்கள், அதில் வல்லுநரோ இல்லையோ, துறை தோறும், துறை தோறும் தமிழில் எழுதுவது என்பது....ஒரு மகத்தான மாற்றம் அல்லவா?!!!

தமிழில் பல துறைகளும் ஒன்று சேரும் இடமாய் அல்லவோ இது வளர்ந்தது!
* ஆன்மீகம் முதல் அறிவியல் வரை...
* புகைப்படக் கலை முதல் பதிவர் புத்தகங்கள் வரை...
பல கப்பல்கள், படகுகள் ஒன்று சேர்ந்த இடம்! True Tamizh Portal! தமிழ்மணம் மெய்யாலுமே ஒரு தமிழ்த் துறைமுகம்!

பின்னாளில் பல திரட்டிகள்...தேன்கூடு, சங்கமம், தமிழிஷ் என்று பலவும் வந்தாலும்...தமிழ்மணம் ஒரு முன்னோடி!
இன்று தான் பல பிரபல பத்திரிகைகளும் நாளிதழ்களும் பின்னூட்டம் காண்கின்றன! ஆனால் அது பிளாக்கரில் இருந்தாலும், பின்னூட்டம்-ன்னா தமிழ்மணம் என்பது தானே ஆதி கால அரிச்சுவடி? :))

தமிழ்மணம் இன்னும் வளர்ச்சி பெற வேண்டும்! அதற்கு வாழ்த்துக்கள்!
முன்னோடிகள் முன்னாடி தான் ரெண்டு பெரிய சவால்கள் எப்பமே வரும்!
1. ஓய்வு பெறும் வயது :)
2. புதிய ஜனனம்! புதிய பிறப்பு!

தமிழ்மணம் என்பது நடிகர் திலகம் போலவோ சச்சின் டெண்டுல்கர் போலவோ தனி ஆள் கிடையாது, முதலாம் தெரிவைக் கைக்கொள்ள!
இரண்டாம் தெரிவான புதுமையைக் கைக்கொள்ள வேண்டும்! புதிய திரட்டிகளைத் தூக்கிச் சாப்பிட என்னென்ன செய்யலாம் என்று 2020 கணக்கைப் போட்ட வண்ணம் தமிழ்மணம் இருக்க வேண்டும்! அதற்கும் வாழ்த்துக்கள்!

பதிவர் பட்டறை, கருத்தரங்கு, FETNA என்பதை எல்லாம் தாண்டி, தமிழர்களின் ஒட்டு மொத்த குரலாய் தமிழ்மணம் மாற முடியுமா?
ஈழத்தில் இறுதிக் கட்டத்தைக் காணும் இந்த அவல நேரத்தில்...
இணைய உலகில் சாதிக்க முடிந்த தமிழனால், நிஜ உலகில் சாதிக்க முடியாமல் போனதே! - இது ஏன்?


* ஒரு திரட்டி பதிவுகளை மட்டும் தான் திரட்ட முடியுமா?
* வெள்ளை மாளிகை முன்போ, ஜார்ஜ் கோட்டை முன்போ, உலகத் தமிழர்களின் ஒட்டு மொத்த உணர்வைத் திரட்ட முடியாதா?
* ஒரு நாளைக்கு ஒரு பதிவர் என்ற முறையில் உண்ணாவிரதச் சங்கிலியை, உலகத்தின் அதிகார மையங்கள் முன் அரங்கேற்ற முடியாதா?
* அண்ணாவின் நூற்றாண்டில், தமிழர்கள் தினம் பத்து பேராய், இந்திக்கு மதம் மாறுவோம் என்று தமிழக அரசை மிரட்ட முடியாதா?
* பல திரட்டிகளும் ஒன்று சேர்ந்து, வெறுமனே உணர்ச்சிகளை மட்டுமன்றி, வசைபாடல்கள் மட்டுமன்றி, வெற்றிக்கான யோசனைகளைத் திரட்டித் தர முடியாதா?

திரட்டி - எழுத்தை மட்டுமே திரட்டுமா?
இந்தக் கேள்விக்கான விடை தெரியும் போது, தமிழர்களின் ஒட்டு மொத்த இணைய வெற்றிக்கு, தமிழ்மணம் போலவே, அந்தப் பதிலும் ஒரு முன்னோடியாய் இருக்கும்! அது வரை, ஈழம் இதயத்தில் முள்ளாய் இருக்கும்!


தமிழ்மணம் வலைப்பதிவுகளின் புள்ளிவிபரம்: (May 14, 2009, 20:00:00)

மொத்தப் பதிவுகள்: 5006
கடந்த ஒரு மாதத்தில் எழுதப்பட்ட இடுகைகள்: 9150
கடந்த ஒரு வாரத்தில் எழுதப்பட்ட இடுகைகள்: 2308
கடந்த 24 மணி நேரத்தில் எழுதப்பட்ட இடுகைகள்: 316
ஒரு நாளில் சராசரியாக எழுதப்படும் இடுகைகள்: 305
பின்னூட்ட நிலவரம் காட்டப்படும் பதிவுகள்: 1599
ஒரு நாளில் சராசரியாக இடப்படும் பின்னூட்டங்கள்: 1749

தமிழ்மணத்தில் 5000வது வலைப்பூ...திரட்டப்பட்டுள்ளது! அது யாருதா இருக்கும்?-ன்னு கேட்டோம்-ல்ல? ஹிஹி!
தமிழ்மணத்தின் 5000வது பதிவு ஒரு ஆன்மீகப் பதிவாய் அமைஞ்சதில் என்னா ஒரு ஒற்றுமை பாத்தீங்களா? இனி எவனாச்சும் "ஏன் கேஆரெஸ்,ஆன்மீகப் பதிவு மட்டுமே எழுதறீங்க?"-ன்னு கேட்கட்டும் பார்க்கலாம்! :))

நம்ம அகில உலக ஆன்மீக சூப்பர் ஸ்டார், தமிழ்மண ஆரம்ப காலகட்டப் பின்னூட்டப் பிதாமகர், குமரனே அந்தப் பெருமைக்கு உரியவர்! :)

தமிழ்மணத்தின் 5000வது வலைப்பூ = உடையவர்!

கருவறைக்குள் தமிழையும், தமிழரையும் திரட்டிய ஒரு திரட்டி!
1000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, ஆன்மீக அரசாங்கத்தில், ஒடுக்கப்பட்ட ஒரு மொழியையும் அதன் மக்களையும், அதே அரசாங்கத்துக்குள் நுழைத்துக் காட்டி, திருப்பு முனை ஏற்படுத்தியவர்!
இராமானுசர்!
அன்னார் பற்றிய வலைப்பூவே, 5000ஆவது வலைப்பூவாக அமைந்தது மட்டிலா மகிழ்ச்சி!
அவரைப் போலவே இதுவும் தமிழ்மணத் திருப்புமுனையாய் அமைய வாழ்த்துக்கள்! வாழ்த்துக்கள்!!

Windows 7.0 இல், ஓம் என்னும் பிரணவத்தை, ஒருங்குறியில் ஓரெழுத்தாக கொண்டு வர முயன்ற நம் நா.கணேசன் ஐயா, தமிழ்மணம்-5000 பற்றிய சேதி சொன்னதில் இருந்து மட்டிலா மகிழ்ச்சி! வாழ்த்துக்கள்! வாழ்த்துக்கள்!
Read more »

Thursday, May 07, 2009

நரசிங்கத்தின் முன்னே பிரகலாதனா? அனுமனா?

பிரகலாதக் குழந்தைக்காக அல்லவா ஓடோடி வந்தான் இறைவன்? இரணியன் எந்த இடத்தைக் காட்டி குழந்தையை என்ன கேள்வி கேட்பானோ? அது பதிலுக்கு என்ன சொல்லுமோ? என்று பதபதைத்து, பார்க்குமிடம் எங்குமொரு நீக்கமற நிறைந்தது யாருக்காக? = பிரகலாதனுக்காகவா? அனுமனுக்காகவா? அட, அனுமன் எப்படிப்பா நரசிம்ம அவதாரத்தில் வந்தாரு? :)

இன்று சுதர்சன-நரசிம்ம ஜெயந்தி (May-07-2009)!
சுதர்சனம், நரசிம்மம் இரண்டுமே "உதித்த" நாள்! ஒரு திரு சிம்மம் வந்தாங்கு, "உதித்தது" உலகம் உய்ய!
ஒவ்வொரு ஆண்டும் சித்திரை மாதம் சுவாதியில் வருவது நரசிம்ம ஜெயந்தி! சாந்தமே உருவான சுவாதி நட்சத்திரக் காரவுங்க, அந்த சுவாதியிலா உக்கிரமே உருவான நரசிம்மர் உதித்தார்? :)

ஹிஹி! உண்மை என்னான்னா, பலர் நினைப்பது போல நரசிம்மம் உக்கிரமே அல்ல! நரசிம்ம பூசை பண்ணவே பல பேரு பயப்படுவாய்ங்க! சுத்த பத்தமா இருக்கணும்! ஏதாச்சும் தெரியாம தப்பு ஆயிட்டாக் கூட உக்கிரமா ஆயிடுவாரு, நமக்குத் தீங்காயிரும்-ன்னு தாங்களா நினைச்சிக்கிட்டு தயங்குவாங்க! இந்தப் பயமே தேவையில்லை!

ஏன்னா நரசிம்மப் பெருமாள் (ஆளரிப் பெருமாள்) அவ்வளவு அழகு, அவ்வளவு கருணை, அவ்வளவு வாத்சல்யம்! குளிக்காம கூட நரசிம்ம பூசை பண்ணி இருக்காங்க! மரத்தின் கீழ் சதா யோகத்தில் இருந்த நம்மாழ்வார் குளித்து விட்டா நரசிம்ம பூசனை செய்கிறார்?
ஆடி ஆடி அகம் கரைந்து - இசை
பாடி பாடி கண்ணீர் மல்கி - "எங்கும்"
நாடி நாடி நரசிங்கா என்று
வாடி வாடும் இவ் வாள் நுதலே!
என்று பயந்து பூசிக்காமல், அகம் கரைந்து ஆளரியைப் பூசிக்கிறார் நம்ம மாறன்!

கல்யாணம் ஆகப் போவுது! மணப்பந்தலில் உட்கார்ந்து இருக்கும் அந்த இளம் பொண்ணு, "உக்கிரமான" நரசிம்மத்தை நினைக்குமா? "ரொமான்டிக்" கண்ணனை நினைக்குமா? ஹிஹி! இந்தப் பொண்ணு நரசிம்ம-ஆளரியைத் தான் நினைக்கிறாள் பாருங்க! :)
"அரி-முகன்" அச்சுதன் கைமேல் என் கை வைத்து
பொரிமுகம் தட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்!


இதில் இருந்து என்ன தெரிகிறது? ஐயோ நரசிம்ம உபாசனையா? நரசிம்ம பூஜையா?-ன்னு நீங்களா கண்டதையும் மனசுக்குள்ள நினைச்சிக்கிட்டு பயப்படாதீர்கள்!
"என்ன பயந்துட்டியா? வாடா, என் கிட்டக்க வா" என்று கைகாட்டிக் கூப்பிடும் கோலம் தான் இன்றும் திருவல்லிக்கேணியில்! ஆஹ்வான ஹஸ்தம்! ஆ-வா என்னும் கைகள்!
அன்பே உருவான ஆளரி! அழகிய சிங்கன்! தெள்ளிய சிங்கன்!
தெள்ளிய சிங்கம் ஆகிய தேவைத் திருவல்லிக் கேணிக் கண்டேனே!


பிரம்மனே,
* உன்னால் படைக்கப்பட்ட எந்த உயிராலும்
* வீட்டுக்கு உள்ளேயோ, வெளியேயோ
* பகலோ, இரவோ
* வானமோ, பூமியோ
* மிருகமோ, மனிதனோ
* எந்த ஆயுதத்தாலும்...
* உயிருள்ளதோ, உயிரற்றதோ
* சிறு தேவதையோ, பெரு தேவதையோ
* தேவரோ, அசுரரோ...யாராலும் நான் சாகக் கூடாது!

எல்லா பதிவையும் ஒன்னாத் திரட்டி, ஒரே பக்கத்தில் தெரிய வைப்பது போல்...
எல்லா வரத்தையும் ஒன்னாத் திரட்டி, ஒரே லபக்கில் வாங்க நினைத்த நம்ம "அறிவாளி" தான் இரணியகசிபு! அவன் தான் திரட்டிகளின் ஆதி காலத் தந்தையோ? :)
"ஓ* இரணியகசிபுவே நம" என்று அகில உலகத்தையே உருட்டி மிரட்டி சொல்ல வைத்தாகி விட்டது! ஆனால் தன் இரத்த சம்பந்தத்தை மட்டும் சொல்ல வைக்க முடியவில்லை!

ஜய விஜயர்கள் இறை அடியார்கள் ஆயிற்றே! அவர்களுக்கு முகமன் சொல்லிட்டு, பணிவாகக் கேட்டறிந்து பெருமாளைச் சேவிப்போம்-ன்னு இல்லாமல், திமிராய் உள்ளே நுழைந்த சனகாதி முனிவர்கள்!

அன்றைக்கு அடியார்களுக்கு ஒரு முறை முகமன் சொல்லத் தவறியவர்கள், இன்று அன்றாடம் "இரணியகசிபுவே நம" என்கிறார்கள்! :))
இறைவன், எதை எதை, எப்படியெல்லாம் கோர்த்து விடுகிறான் பாருங்கள்! அவதாரம்-பிரகலாதன்-இரண்யகசிபு-ஜய விஜயர்கள் என்று அத்தனைக்கும் நடுவில், பணிவை மறந்த முனிகளுக்கும் தக்கதொரு பாடம்!

இதனை இதனான் இவன் முடிக்கும் என்றாய்ந்து அதனை அவன் கண் விடல்! அவனிடமா கணக்கு போட்டு வாங்கிய வரம் செல்லும்? நீ dy/dx என்ற சிறு கணக்கு போட்டால், அவன் lim x->infinity என்ற பெருங்கணக்கு போட்டு விடுவானே! :)
* உன்னால் படைக்கப்பட்ட எந்த உயிராலும் = பிரம்மனுக்கும் மேலே ஒரு பகவான் உண்டு என்பதை பாவம் இரணியன் அறியவில்லை போலும்!
* வீட்டுக்கு உள்ளேயோ, வெளியேயோ = வாயிற்படியில்
* பகலோ, இரவோ = அந்தி மாலையில்
* வானமோ, பூமியோ = தொடைகளின் மேலே
* மிருகமோ, மனிதனோ = மிருக+மனிதன் = ஆள்+அரி

* எந்த ஆயுதத்தாலும் = கை நகத்தில் சுதர்சனாழ்வார் வந்து அமர...
* உயிருள்ளதோ, உயிரற்றதோ = வளரும் ஆனால் உயிர் அற்றதான நகங்களில்
* சிறு தேவதையோ, பெரு தேவதையோ = தெய்வங்களுக்கே தெய்வம் ஆனாலும் தெய்வம் என்ற சொல்லில் கூட அடைபடாதவன்
* தேவரோ அசுரரோ = தேவருக்கும் அசுரருக்கும் பொதுவில் நிற்கும் எம்பெருமான்...

ஆகா! அந்தக் குழந்தை கும்பாபிஷேகம் செய்த பின்னரா அவன் தூணில் சான்னித்யம் ஆனான்? மனத்தில் ஆழமாகச் சான்னித்யம் ஆனதால் அன்றோ, மற்றுள்ள அரக்க வீட்டிலும் சான்னித்யம் ஆனான்!
துஷ்ட நிக்ரஹ, சிஷ்ட பரிபாலனம் முடிந்தது! 24 நிமிடங்கள்! கடிகை நேரமே நிகழ்ந்த மிகக் குறுகிய கால அவதாரம் இது ஒன்றே!



இந்த குறுகிய கடிகை நேரத்தில் "உக்கிரம்" எங்கேயிருந்து வந்தது?
உக்கிரத்தைத் தணிக்க பதில் உக்கிரம் கொண்ட சரப மூர்த்தி, பல நாள் சண்டையிட்டு, நரசிங்கத்தைக் குத்திக் கிழித்தார் என்பதெல்லாம் பின்னாளைய புனைவு! அடித்து அடித்து இல்லாததை உண்மையாக்கும் கும்மி டெக்னிக்குகளில் இதுவும் ஒன்று! இன்னொரு சமயம் இது பற்றி விரிவாகச் சொல்கிறேன்!

* பிரம்மாவுக்கோ, ஆராயாமல் கொடுத்த குற்ற பயம்!
* ரிஷிகளுக்கோ, உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளத் தங்கள் கர்ம யோகைத்தைக் கைவிட்ட குற்ற பயம்!
* தேவர்களுக்கோ, தங்கள் சுயநலம் பற்றிய குற்ற பயம்!
அவரவர் செய்த குற்றங்களுக்கு அவரவர் மனசாட்சியே குத்தியதால், எம்பெருமான் "உக்கிரமாய்" தெரிகிறான்!
ஆனால் கண்ணாடிக்கு ஏது உக்கிரம்? நீ எதுவோ, அதுவாகவே கண்ணாடியும் தெரிகிறது! கண்ணாடனும் தெரிகிறான்! :)

எல்லாரும் சூழ்ந்து கொண்டு குட்டிப் பிரகலாதனை மறைக்கிறார்களே! அதனால் அல்லவோ நரசிங்கம் பிடரியை உலுக்கி அங்கும் இங்கும் தேடுகிறது? இதுவா "உக்கிரம்"? சொல்லப் போனால் நரசிம்மத்துக்கு அசதியும் வருத்தமும் தான் அப்போது வந்ததாம்!

அந்தியம் போதில் அரி உருவாகி அரியை அழித்தவனை
பந்தனை தீரப் பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு என்று பாடுதுமே


பந்தனை =அசதி, வருத்தம்! எதுக்கு பகவானுக்குப் போயி வருத்தம்?
குழந்தைக்குத் தந்தை இன்றிப் போனதே என்று வருத்தம்! அந்தத் தந்தை தன் சுய பிரதாபத்துக்குக் குழந்தையைப் பல வழிகளில் கொல்லத் துணிந்தான்!
அன்றோ தந்தையின் பாசம் இல்லாமல் போனது!
இன்றோ தந்தையே இல்லாமல் போனது!
அதான் பந்தனை = வருத்தம்! அந்த வருத்தம் தீரப் பல்லாண்டு பாடுவோம் என்கிறார் பெரியாழ்வார்! ஒரு ஜென்மத் தந்தைக்குப் பதிலாய் ஒவ்வொரு ஜென்மத் தந்தையாய் தானே இருக்க முடிவு செய்து விட்டான் இறைவன்!

எந்தை தந்தை தந்தை தந்தை தம் மூத்தப்பன் ஏழ்படிகால் தொடங்கி
வந்து வழி வழி ஆட் செய்கின்றோம் திருவோணத் திருவிழவில்...

இப்படி மற்ற சுயநலமிகள் எல்லாம் "உக்கிரம்" கண்டு பயப்பட...இறைவனோ "பந்தனை" என்னும் அசதியில் பக்தனுக்காக வாட...
பக்தனையும்-இறைவனையும், ஆச்சார்யனே(ளே) சேர்த்து வைக்கிறான்(ள்)!
பிரகலாதனுக்கு, இறைவனை, அலைமகளான மகாலக்ஷ்மியே ஆச்சார்யனாய் இருந்து பகவானைக் காட்டி வைக்கிறாள்!

லக்ஷ்மீ நாத சமாரம்பாம் அஸ்மத் ஆச்சார்ய பர்யந்தாம் என்பதல்லவோ குருபரம்பரை சுலோகம்! அவள் தானே ஆதி குரு! அதான் கூட்டத்தில் இருந்து குழந்தையை விலக்கி, அவனை முன்னே செல்விக்கிறாள் செல்வி!

"உன்னைத் தான்-ப்பா திரும்பிப் பார்த்து, திரும்பிப் பார்த்து தேடுறாரு! அதை உக்கிரம் என்று தப்பாக நினைச்சிக்கிட்டு இருக்காங்க இவங்க எல்லாரும்! நீ எதுக்கும் கவலைப்படாமல் முன்னே போ" என்று ஆற்றுப்படை செய்து வைக்கிறாள் அன்னை!
பிரகலாதனும் இறைவனுக்கு அருகில் சென்று, அணைப்பைப் பெற்று, பக்த சாம்ராஜ்ய சக்கரவர்த்தி ஆகி விட்டான்! இதோ அந்த முந்தைய பதிவு!


சரி, இதில் அனுமன் எங்கு வந்தான்?
இராமாவதாரம் நரசிம்மத்துக்குப் பல யுகம் கழித்து அல்லவா? அப்புறம் எப்படி-ன்னு யோசிக்கறீங்களா? அதுக்கு திருக்கடிகை என்னும் ஊருக்குப் போகணும்! வரீங்களா?
சோழசிங்கபுரம் என்னும் சோளிங்கபுரமே அந்தத் திருக்கடிகை! கரிகாற் சோழன் அமைத்த கடிகைக் கோட்டம்!

ஆளரி அவதாரம் நிகழ்ந்த போது சப்த ரிஷிகள் பயந்து நடுங்கி, எம்பெருமானின் வடிவழகைச் சேவிக்க முடியாமல் கோட்டை விட்டார்கள் அல்லவா? அதனால் மனம் வருந்தி மீண்டும் சேவிக்க விழைந்த போது, கடிகாசலம் என்னும் சோளிங்கபுர மலையிலே, யோகத்தில் இருக்கும் கோலத்தில், யோக நரசிம்மனாகக் காட்சி கொடுக்கிறான்! விஸ்வாமித்ரரும் இங்கே பிரம்ம ரிஷி பட்டத்தைப் பெற்றுக் கொள்கிறார்!

முனிவர்கள் இங்கே தவம் இயற்ற, இந்திரத்துய்மன் என்னும் மன்னன் அவர்கள் தவத்தைக் காக்கின்றான்! ஆனால் முனிவர்களுக்கு காலன், கேயன் என்ற இரு அசுரர்களின் தொல்லை அளவுக்கு மீறிப் போகிறது!
மன்னனால் வெறுமனே போர்ப் படைகளை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு அசுரனின் மாயப் படையை ஒடுக்க முடியவில்லை! முனிவர்களைக் கலைத்து விஷயத்தைச் சொல்லவும் அவனுக்கு விரும்பவில்லை! யோக நரசிம்மரிடமே முறையிடுகிறான்!

இராமாவாதார முடிவில் இறைவனுடன் செல்லாமல், அடியார்களோடு அடியாராக, இங்கேயே தங்கி விட்டான் அல்லவா அனுமன்? அந்தப் பெரும் பக்திக்கு என்ன கைம்மாறு செய்ய முடியும் இராமனால்?
சீதையின் உயிரைக் காத்து, இலக்குவன் உயிரைக் காத்து, பரதனின் உயிரைக் காத்து, இதனால் இராமனின் உயிரையே காத்த ஒரு சிறிய திருவடி,
சுயநலமான மோட்சமும் வேண்டாம், எனக்கு அடியவர் தொடர்பே போதும் என்கிறது! இவனுக்கு என்ன செய்து நன்றிக் கடன் தீர்ப்பது?

சோளிங்கபுரம் - அனுமன் - மூலவர்


பக்த சாம்ராஜ்ய சக்ரவர்த்தி என்று பிரகலாதனைப் பல யுகங்கள் முன்பே பட்டாபிஷேகம் செய்தாகி விட்டது! அனுமனுக்கு என்ன பட்டாபிஷேகம் செய்து வைப்பது? ஆங்! அது தான் சரி!
ஒவ்வொரு அவதாரத்திலும் தன்னை விட்டுப் பிரியாத சங்கு சக்கரங்களையே அனுமனிடம் கொடுத்து விடுகிறான்! தன் அடையாளத்தையே பக்தனின் அடையாளமாகவும் ஆக்கி விடுகிறான்!

அதை வைத்துக் கொண்டு இந்திரத்துய்ம மன்னனுக்கு உதவுமாறு, இறைவனே அனுமனைச் சோளிங்கபுரம் அனுப்பி வைக்கிறான்! பணி முடிந்ததும், அனுமனும் யோக நரசிம்மனைப் பார்த்தவாறு, யோக ஆஞ்சநேயனாக அமர்ந்து விடுகிறான்!
சின்ன மலையின் மேல் சிறிய திருவடியும், பெரிய மலையின் மேல் நரசிம்மனும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தவாறு இருக்கின்றனர்! அவர்கள் பார்த்துக் கொள்ளும் சாளரமும் (ஜன்னல்) இன்றும் உள்ளது!

இராமனை அன்றி வேறு ஒருவரையும் வணங்காதவர், கண்ணனைக் கூட வெறுமனே மதித்து விட்டு வணங்காது சென்றவர், அனுமன்! நரசிம்மப் பெருமாளான ஆளரியை மட்டும் வணங்கி வீற்றிருக்கிறார்!
இன்றும் அனுமனின் கைகளில் சங்கு சக்கரங்களைக் காணலாம்! அனுமன் சங்கு சக்கரங்கள் ஏந்திக் காட்சி தருகிறான்! ஒரு அடியவன் பகவானின் ரூபமாகவே ஆகிவிட்ட அபூர்வக் காட்சி, இங்கு மட்டுமே காண முடியும்!

சோளிங்கபுரம் - அனுமன் - உற்சவர்


இப்படி பக்தர்களுக்காகத் தன்னையும், தன் உடைமைகளையும் கூடக் கொடுத்து விடும் ஆளரிப் பெருமான் உக்கிர ரூபி அல்ல! சக்கர ரூபி! அக்காரக் கனி!
யோக ஆஞ்சநேயன் முன்னுறை, பிரகலாதக் குழந்தை உடனுறை ஆளரிப் பெருமாள் திருவடிகளே சரணம்!


குறிப்பு:
நண்பர் ரிஷான் மிக மோசமான உடல்நிலையில் இருந்ததை அறிவீர்கள். நச்சுணவு ஆகிப் போய் நீலம் பாய்ந்து இருந்ததாக அவர் தம் சகோதரி பஹீமா ஜெகானும் குழுமத்தில் சொல்லி இருந்தார்.
ரிஷான் நன்முறையில் உடல் நலம் தேறி, முன்பு போல் ஓடோடி வர, மருத்துவக் குளம் கொண்ட தக்கான், சோளிங்கபுரம் நரசிம்ம பெருமாளுக்கு அடியோங்கள் பிரார்த்தனைகள்!
Read more »

Wednesday, April 29, 2009

சங்கர ஜெயந்தி: சொப்பு விளையாட்டிலே கடவுள்!

இன்று இரு மகத்தான மனிதர்களின் பிறந்தநாள்! ஆன்மீக ஆற்றின் ஓரமாகப் பல காலம் தேங்கி விட்டன சனாதனக் குப்பைகள்! திடீர்-ன்னு ஒரு பெரு வெள்ளம் வந்து, அந்தக் குப்பையை இருந்த இடம் தெரியாமல் அடிச்சிக்கிட்டு போனது! அந்த வெள்ளம் தான் உலகாசான் - ஜகத்குரு என்று போற்றப்படும் ஆதி சங்கரர், இராமானுசர்!

இருவர் பிறந்த நாளும் ஒன்று தான் - இன்று தான்! சித்திரைத் திருவாதிரை (Apr 29th 2009)!
பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள் சங்கரா! பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள் இராமானுசா! :)

* சங்கரர் காலத்தால் முந்தியவர் - 788 AD! மதங்களால் உடைந்து கிடந்த சமயத்தை ஒருங்கிணைத்து பிணக்குகள் தீர்த்தவர்!
* இராமானுசர் அவருக்குப் பிந்தியவர் - 1017 AD! சாதியால் உடைந்து கிடந்த சமயத்தை ஒருங்கிணைத்து பிணக்குகள் தீர்த்தவர்!

சைவமும் வைணவமும் கொண்டாட வந்த இரு ஜகத்குருக்களும்,
ஆதி குருவான சிவபெருமானுக்கு உகந்த திருவாதிரையில் பிறந்து, அறம் வளர்த்தது வியப்பிலும் வியப்பே!


கோடைக் காலம்! அன்று காவிரி ஆற்றில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடுகிறது! மணல் வெள்ளம் தான்! :)

விடுமுறைக் காலத்தில் சின்னப் பசங்களுக்கெல்லாம் கொண்டாட்டம்! ஒன்னாச் சேர்ந்து கில்லி அடித்து விளையாடலாம்! உயரம் தாண்டலாம்!
களைப்பெடுத்தா அதே மணலில் ஊற்று நீரைக் கீறிக் குடிக்கலாம்! கம்பை நட்டு, பாலத்தில் இருந்து கரைக்கும், கரையில் இருந்து பாலத்துக்குமாய் ஒரு எம்பு எம்பலாம் (Pole Vault)! மணற் புதையல் விளையாட்டு கூட விளையாடலாம்!

அன்னைக்கு அப்படித் தான், சின்னப் பசங்க பத்து பேரு, ஒன்னாச் செட்டு சேர்ந்துடுச்சுங்க! ஒரு வேளை நானும் அந்தச் செட்டில் இருந்திருப்பேன் போல! பதினோராம் நூற்றாண்டு! :))

ஆளாளுக்கு ஒவ்வொரு வேஷம்! ஒருத்தன் கோயில் அர்ச்சகர்! இன்னொருத்தன் வாகன புறப்பாட்டு ஆள்! இன்னொருத்தன் மடப்பள்ளி! இன்னொருத்தன் கோஷ்டியில் தமிழ் வேதம் சொல்பவன்! எல்லாரும் ஒன்னாச் சேர்ந்து மணலைக் குவிச்சி குவிச்சி, ஒரு சின்ன விமானத்தையே கட்டிட்டாங்க பசங்க!

ஒரு மினி திருவரங்கம் காவிரிக் கரையில்! அந்த ரங்கனுக்கு பிரணவாகார விமானம்-ன்னா இந்த ரங்கனுக்கு மணலாகார விமானம்! :)

வீட்டில் இருந்து பல மரச் சாமான்களைக் கொண்டாந்தாச்சு! சாப்பாட்டுத் தட்டும், தயிர் கடையும் மத்தும் தான் மேள தாளம்! அடுப்புல ஊதும் ஊதாங்குழல் தான் நாதசுரம்! கொட்டாங்குச்சி தான் கங்காலம் என்னும் பாத்திரம்! கடைத்தெருவில் கடை கடையாப் போகுதுங்க பசங்க!

"உங்க கடையில் புது அரிசி எப்படி இருக்கு-ன்னு பார்க்க, அம்மா ஒரு கைப்பிடி வாங்கியாரச் சொன்னாங்க நாடாரே"-ன்னு சொல்லுதுங்க! இப்படிக் கைப்பிடி கைப்பிடியாவே அரிசியைத் தேத்தியாச்சு! அரிசி வசூல் :)

ஆற்றங்கரையில் சின்னதா தீ மூட்டி, பழைய ஈயப் பாத்திரத்தை ஏத்தி, அரிசி பொங்குதுங்க! கைக்கு சல்லீசாக் கிடைச்ச கறிவேப்பிலை, கொத்துமல்லி-ன்னு எதை எதையோ அதில் கொண்டாந்து போடுதுங்க! வெந்தும் வேகாமல் ஒரு மாடர்ன் பிரசாதம் ரெடி! :)

பிரசாதம் ரெடியானாப் போதுமா? பகவான் வேணாமா?
தொழில் தர்மம்-ன்னு ஒன்னு இருக்குல்ல? எப்பமே அவனுக்குக் கண்ணால காட்டிட்டு தானே நாம ஒரு வெட்டு வெட்டுவோம்!
அவன் "கண்டு" அருளப் பண்ணுதல்! நாம் "உண்டு" அருளப் பண்ணுதல்! :)



குட்டீஸ் யானை வாகனம் :)
படங்களுக்கு நன்றி: இராமானுச தாசர்கள் Pbase குழு!



பிரசாதம் ரெடியானாப் போதுமா? பகவானுக்கு எங்கே போறது?
வீட்டுல இருந்து பெருமாள் படத்தை எடுத்துக்கிட்டு வந்தா பெருசுங்க பொலி போட்டுருவாங்க!

மரக்குச்சிகளை விதம் விதமாக் கட்டி, ஒரு மனுசன் போல உருவத்தை உருவாக்குதுங்க!
அதுக்குப் பொட்டு இட்டு, உதிரிப் பூவை மாலையாகப் போட்டு, நூல் கண்டை மஞ்சள் பட்டாடையாகக் கட்டி....அட...சங்கு சக்கரம் இல்லாமல் பெருமாளா?
கோலியே சக்கரம்!
சோழியே வெண்சங்கு!
இதோ மரக்குச்சி ரங்கன் ரெடி!

- பத்மநாபோ "மரப்" பிரபு! பத்மநாபோ "மரப்" பிரபு!

பத்மநாபோ "அமரப்" பிரபு என்ற சகஸ்ரநாமம், இங்கே மரக்குச்சியால், பத்மநாபோ "மரப்" பிரபு என்று ஆகி விட்டதே!
ஒரு பையன் கருடன் போல் குத்திட்டு உட்கார்ந்து கொள்கிறான்! அந்தப் பையன் மேல் குச்சி ரங்கனை வைத்தாகி விட்டது! ஆகா! கருட சேவை காணீரே!

* அந்த ரங்கனுக்கு இணையான எங்கள் அந்தரங்கன் கருட சேவை காணீரே!

வீட்டில் உள்ள தாழங் குடைகள்/கருப்புக் குடைகள் திருக் குடைகளாய்ப் பிடிக்கப் படுகின்றன!
பனை விசிறிகளே வெண்சாமரமாய் வீசப்படுகின்றன!
வடமொழி மந்திரங்களுக்கு இணையாக, உபய வேதாந்தம் என்று பெயர் கொடுத்து,
தமிழ்ப் பாசுரங்களைக் கருவறையில் ஓத ஏற்பாடு செஞ்சாலும் செஞ்சார்!
வேற வூட்டுப் பொடிசுங்க கூட, எளிமையாப் புரிஞ்சிக்கிட்டு, ஓதுறாப் போலவே பாடுதுங்களே! ஆகா! இது என்ன அழகான காட்சி!

பங்கயக் கண்ணன் என்கோ! பவளச் செவ் வாயன் என்கோ!
சங்கு சக்கரத்தன் என்கோ! சாதி மாணிக்கத்து ஐயே!
அச்சுவைக் கட்டி என்கோ! அறுசுவை அடிசில் என்கோ!
நெய்ச்சுவைத் தேனும் என்கோ! கனி என்-கோ-பாலன் என் கோ!


தட்டில் சும்மனாங் காட்டியும் தீபம்!
கொட்டாங்குச்சியில் சடாரி!
ஒரு பழைய பாத்திரத்தில் காவேரி தீர்த்தம்!
- முதல் தீர்த்தம் யாருக்கு?

கோயிலில் "ஜீயோம்"-ன்னு கூப்பிடுவாங்களே! அப்போது இராமானுசர் அல்லவா வந்து தீர்த்தம் வாங்கிக் கொள்வார்! இப்போ யாருக்குடா கொடுக்கலாம்?
ஆங், அது தான் சரி! போன வாரம் அவங்க வீட்டில் சுட்ட மெதுவடையை எடுத்தாந்து எனக்குப் பாசமாய்க் கொடுத்தானே கோபால்!

"எலே, கோபால்! வாடா! நீ தான் இன்னிக்கி இராமானுஜர் வேஷம் கட்டுற! உனக்குத் தான் மொதல் தீர்த்தம்!" - அர்ச்சக வேஷம் கட்டியிருக்கும் அந்தப் பையன், மெதுவடைக்கு "மெது"வாக நன்றிக் கடன் தீர்க்கிறான்! :)


காவிரிக்கரையில் மக்கள் எல்லாரும் இந்த "லோக்கல்" கருட சேவையை, குச்சி ரங்கனை ஒரு செல்லமான கேலியுடன் பார்த்துக் கொண்டே செல்கிறார்கள்!
சரி, ஏதோ பசங்க வித்தியாசமா வெளையாடுது! வெளையாடிக்கிட்டு போவட்டும்! என்று வேடிக்கை பார்த்தவாறு அவரவர் நடையைக் கட்டுகிறார்கள்! கருப்புக் குடையும், சாப்பாட்டுத் தட்டில் மேளமும் அடிச்சி ஒரே டமாஷா-ல்ல இருக்கு? :)

அந்த வழியாக வருகிறார் உடையவர், எம்பெருமானார் என்று பலவாறாக அழைக்கப்படும் இராமானுச முனிகள்!
சீடர்கள் புடை சூழ அவரும் இந்தக் குச்சி ரங்கன் கருட சேவையைப் பார்க்கிறார்! சீடர்களின் முகத்திலும் பிள்ளைத்தனமான ஒரு நமுட்டுச் சிரிப்பு! :)

ஆகா! இது என்ன பதட்டம்? நிஜ இராமானுசர் ஓடுகிறாரே? அதுவும் நாலு கால் பாய்ச்சலில்? சீடர்கள் விவரம் புரியாமல் பின்னாடியே ஓட....

சிறுவர்கள்......."ஜீயோம்" என்று சொன்ன போழ்திலே....
இராமானுசர்......."அடியேன் நாயிந்தே, ஜீயேன்!" - என்று நெடுஞ்சாண் கிடையாக ஆற்று மணலில் வீழ்கிறார்! மரக்குச்சி ரங்கன் முன்பாக வீழ்ந்து சேவிக்கிறார்!

குட்டிப் பசங்களுக்கு இன்ப அதிர்ச்சி! பின்னால் வந்த சிஷ்யர்களுக்கோ இன்னும் அதிர்ச்சி!
ஒரு சிலருக்கு எங்கே தங்களையும் விழச் சொல்லி விடுவாரோ-ன்னு பயம்! :)
அந்தப் பழைய டப்பாவில் இருந்து சிறுவர்கள் அவருக்குத் தீர்த்தம் தருகிறார்கள்! மூன்று முறை கேட்டு வாங்கித் தீர்த்தம் பருகுகிறார் உடையவர்!

* முதல் தீர்த்தம் = பிரதமம் கார்ய சித்தயர்த்தம் = வினைத் திட்பம்! செயலில் வெற்றி பெற!
* இரண்டாம் தீர்த்தம் = த்வீதீயம் தர்ம ஸ்தாபனம் = அறன் வலியுறுத்தல்! தர்மம் செய்ய!
* மூன்றாம் தீர்த்தம் = த்ரீதீயம் மோக்ஷப் ப்ரோக்தம் குணார்னவம்! = மெய் உணர்தல்! மோட்ச உபாயம்!

இராமனுசருக்குச் சிறுவர்கள் சடாரி சார்த்துகிறார்கள்! கொட்டாங்குச்சி சடாரி! :)
உகப்புடன் ஏற்றுக் கொள்கிறார்!
ஒரு சின்ன இலையில் அதுகள் வடித்த சோறு வைத்து கொடுக்கப்படுகிறது! கொத்தமல்லிச் சோறு அரவணைப் பிரசாதம் ஆகிறது! :)

நெய்யிடை நல்லதோர் சோறும், நியதமும், அத்தாணிச் சேவகமும்,
கையடைக் காயும், கழுத்துக்குப் பூணொடு, காதுக்குக் குண்டலமும்,
மெய்யிடை நல்லதோர் சாந்தமும் தந்து, "என்னை வெள்ளுயிர் ஆக்க வல்ல"
பையுடை நாகப் பகைக் கொடியானுக்குப் பல்லாண்டு கூறுவனே!

- என்று கருட சேவைப் பல்லாண்டை உடையவர் பாடுகிறார்! சிறுவர்கள் அத்தனை பேரின் பெயரையும் கேட்டறிந்து, தட்டிக் கொடுத்து விடை பெறுகிறார்! அதுகளுக்கோ ஒரே பூரிப்பு! :)


மடத்தில்.....

வயதில் மூத்த சீடர்: "தேவரீர் இப்படிச் செய்யலாமா? சின்னப் பொடியன்கள் ஏதோ விளையாட்டாய் விளையாடியதற்கு, அனைவரும் பார்த்துப் பரிகசிக்குமாறு, ஒரு மரப்பாச்சி பொம்மையைப் போய், விழுந்து சேவித்தீரே! என்ன ஜீயரே இது?"

உடையவர்: "ஆகா! அபசாரம்! பகவானைப் பொம்மை என்று நீங்களே சொல்லலாமா? அடியேன் தவறாக ஒன்றும் செய்து விடவில்லையே!
ஏன் இந்த மனக் கிலேசம்? அந்த மரக்குச்சி ரங்கனில் அரங்கன் இல்லை என்று நினைக்கீறீரோ?"

சீடர்: "அப்படியில்லை சுவாமி! அரங்கன் எங்கும் இருக்கிறான் என்பது பாமர வழக்கு! அது எங்களுக்கும் தெரியும்! ஆனால் சான்னித்யம்-ன்னு ஒன்னு இருக்கில்லையோ? என்ன இருந்தாலும் சிறுவர்கள் விளையாடிய ஒரு மரப்பாச்சிப் பொம்மைக்கு எப்படிச் சான்னித்யம் வரும்?"

உடையவர்: "ஓ...சான்னித்யம் இருக்கா இல்லையா என்று பகவானையே சோதித்துப் பார்த்துவிட்டு ஏற்றுக் கொள்வது தான் உம்ம வழக்கமோ நம்பிகளே?"

சீடர்: "இப்படி வார்த்தை ஜாலமாய் பேசினால் எப்படி? நீர் வர வர கண்ட பயல்களுக்கும் கொஞ்சம் அதிகமாகவே இடம் கொடுக்கிறீர் ஜீயரே! :("

உடையவர்: "உம்ம்ம், எதனால் அந்த மரக்குச்சி ரங்கனில் சான்னித்யம் இல்லை என்று கருதுகிறீர்கள்?"

சீடர்: "என்ன கேள்வி இது? சம்ப்ரோக்ஷணம்/கும்பாபிஷேகம் எல்லாம் செய்து, அஷ்ட பந்தனம் இட்டு, ஜீவாதார மந்திரங்கள் ஜபித்து, பிரதிஷ்டை-ன்னு செய்யும் போதல்லவா ஒரு சான்னித்யம் உண்டாகுது? ஒரு கருங்கல்லும் கடவுளாகிறது!
அதற்குச் சதா மந்திரம் ஜபித்து, சிரத்தையாக உருவேற்றி உருவேற்றி, சாஸ்திரத்தில் சொன்னபடி, நாங்களே பூஜிப்பதால் அல்லவோ சான்னித்யம் உண்டாகிறது?"

உடையவர்: "ஓ...அப்போது நீங்கள் சிரத்தையாகப் பூஜித்தால் சான்னித்யம்! அடுத்தவர் சிரத்தையாகப் பூஜித்தால் அதெல்லாம் ஒன்றுமில்லை! அப்படித் தானே?"

சீடர்: "ஸ்வாமி! எடக்கு மடக்காகப் பேசினால் எப்படி? ஆகமம் தாங்கள் அறியாதது அல்ல! இருந்தாலும் வேண்டுமென்றே இப்படியெல்லாம் பேசுகிறீர்களே! இது நியாயமா?"



உடையவர்: "அன்பர்களே! உங்கள் சிரத்தையை அடியேன் தாழ்த்தவில்லை! அடுத்தவர் சிரத்தையை நீங்களும் தாழ்த்தக் கூடாது என்பதே நான் சொல்லுவது!
ஆலய மந்திரப் பிரதிஷ்டையை, அடியேனோ, இல்லை அந்தச் சிறுவர்களோ மறுத்துப் பேசினோமா? இல்லையே! ஆலயத்திலும் வந்து பணிவாகச் சேவிக்கிறோம் அல்லவா?
அங்கு பணியில் இருக்கும் உம்மையும் மதிக்கிறோம் அல்லவா?
நீங்கள் மட்டும் ஏன், அதே மரியாதையை அவர்களுக்கும் தர மறுக்கிறீர்கள்?"

சீடர்கள்: (மெளனம்...)

உடையவர்: "நீங்கள் அறிந்த முறையில், உளமாரப் பூஜிக்கும் போது, சான்னித்யம் கிடைக்கிறது என்றால்...
அவர்கள் அறிந்த முறையில், உளமாரப் பூஜிக்கும் போது, சான்னித்யம் வராது என்று எப்படி நினைக்கிறீர்கள்?"

சீடர்கள்: (மெளனம்...)

உடையவர்: "பிரகலாதன், ஜீவாதார மந்திரங்கள் எல்லாம் ஜபித்து, பிரதிஷ்டை செய்த பின்னரா, தூணில் எம்பெருமான் சான்னித்யம் ஆனான்?"

சீடர்கள்: (பலத்த மெளனம்...)
ஆனால் ஒரு குரல் மட்டும்..."எல்லாரும் பிரகலாதன் ஆகி விட முடியாது இராமானுசரே!"

உடையவர்: "யாரது??? முன்னே வாருங்கள்! ஓ...நீங்களா? அதை அவர்கள் சொல்லட்டும் பெரியவரே!
உங்களால் பிரகலாதன் ஆக முடியாது என்று வேண்டுமானால் நீங்கள் சொல்லலாம்!
அவர்களால் பிரகலாதன் ஆக முடியாது என்று அவர்கள் தான் சொல்ல வேண்டும்!
நீங்கள் எப்படிச் சொல்ல முடியும்?"

சீடர்கள்: (மெளனம்...)

உடையவர்: "எப்படி உம் வழிபாட்டு முறைகளில் அவர்களும் ஆனந்தமாகத் திளைக்கிறார்களோ, அதே போல், அவர்கள் வழிபாட்டு முறையிலும் நீங்கள் மதிப்பளிக்கக் கடவீர்களாக!
குழந்தைத்தனமாக வணங்கினாலும், ஆகமப் ப்ரீதியாக வணங்கினாலும், வணக்கம் வணக்கமே!"



சீடர்கள்: "ஸ்வாமி! கூடக்கூட வாதாடும் எங்களை மன்னித்து விடுங்கள்! இருந்தாலும் சாஸ்திரமானது நாங்கள் செய்வது போலத் தானே செய்யச் சொல்கிறது? சாஸ்திரம் முக்கியம் அல்லவா? அது தானே நமக்குப் பிரமாணம்?"

உடையவர்: "இந்த மரக்குச்சி ரங்கன் சாஸ்திரத்தில் சொல்லப்பட்டு இருக்கான்! மரக்குச்சி ரங்கனுக்கென்று ஒரு திவ்யதேசமே இருக்கு! அதைக் காட்டினால் ஒப்புக் கொள்வீர்களா?"

சீடர்கள்: "ஆகா....சாஸ்திரம் எதைச் சொன்னாலும் ஒப்புக் கொள்கிறோம் ஸ்வாமி! பாமரத்தனமான விளக்கத்தைத் தான் மனம் ஒப்புக் கொள்ள மாட்டேங்கிறது!"

உடையவர்: "ஹா ஹா ஹா...கண்ணெதிரே உள்ள உண்மையை ஒப்புக் கொள்ளப் பாமரம் என்ன? சாத்திரமென்ன?
சரி, ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல் கூட சாஸ்திரம் தானே! அதையாச்சும் ஒப்புக் கொள்கிறீரா?"

சீடர்கள்: "ஐயோ! என்ன கேள்வி கேட்டு விட்டீர்கள்? நமாமி திராவிட வேத சாகரம்! ஆழ்வார்கள் சொன்னால் அதுவும் சாஸ்திரம் தான்!
ஆனால் மரக்குச்சி ரங்கனை எல்லாம் அவர்கள் பாடியதாக நாங்கள் அறிந்த வரையில் இல்லை!"

உடையவர்: "ஓ! அப்படியா சேதி! இதோ கேளுங்கள்!
தமர் உகந்தது எவ்வுருவம், அவ்வுருவம் தானே!
தமர் உகந்தது எப்பேர், மற்று அப்பேர்! - தமர் உகந்து
எவ்வண்ணம் சிந்தித்து இமையாது இருப்பரே
அவ்வண்ணம் அழியான் ஆம்!

முதல்-முதல் ஆழ்வாரான பொய்கையாழ்வார் (சரஸ் முனிம்) பாடிய சாஸ்திரம் ஆயிற்றே இது!"

சீடர்கள்: (மெளனம்...)

உடையவர்: "தமர் எதில் உகக்கிறார்களோ, அதில் பகவான் வந்து அழியாது இருந்து விடுவதாக சாஸ்திரம் சொல்லி இருக்கே!
ஆழ்வார்கள் சொன்னது தமிழில் இருப்பதால் ஏற்றுக் கொள்ளக் கொஞ்சம் சங்கடமாக இருக்கிறதா? சம்ஸ்கிருதத்தில் வேணும்-ன்னா சொல்லட்டுமா?"

சீடர்கள்: (மெளனம்...)

உடையவர்: "யத் யத் தியாய த, உருகாய விபவ யந்தீ
தத் தத் வபு, ப்ரண யசே, சத் அனுக்ரஹ யா!
- இது பாகவதம்! என்ன சொல்கிறீர், ஸ்ரீமத் பாகவதம் என்பது சாஸ்திரம் தானே?

சீடர்கள்: (கப் சிப்...)

அன்புள்ள மடத்துச் சிஷ்யர்களே! நீங்களே ஒரு முறை "மனசாட்சியுடன்" எண்ணிப் பாருங்கள்!
அந்தச் சிறுவர்கள் அவர்கள் அளவில் பகவானை உகந்தார்கள் அல்லவா?
தமர் உகந்த அவ்வுருவம், அவன் உருவம் தானே!


அதனால் அல்லவோ அந்த மரக்குச்சி ரங்கனைச் சேவித்தேன்! அது தவறா?
உங்களுக்கு எல்லாம் குரு ஸ்தானத்தில் இருந்து கொண்டு,
என்னைத் "தமர் உகந்த" என்னும் சாஸ்திர வாக்கியத்தை மீறச் சொல்கிறீர்களா?"

சீடர்கள் வாயடைத்துப் போகிறார்கள்! இவருடன் வாதம் செய்ய முடியாது போலிருக்கே! இவர் கருத்துக்களை எடுத்து வைக்கும் போது,
எம்பெருமானார் வாதாடுகிறாரா?
இல்லை அந்த எம்பெருமானே வந்து வாதாடுகிறானா?


பிரம்ம சூத்திரங்களுக்குப் பாஷ்யம் எழுதிய இவர் மகா வேதாந்தியா?
இல்லை, மரப்பாச்சி பொம்மையைக் கூட விழுந்து வணங்கும் இவர் ஈரப் பாசுர உள்ளமா?

* சாஸ்திரம் என்பதை எழுத்தில் மட்டுமே பார்த்த தாங்கள் எங்கே?
* சாஸ்திரத்தை அதன் ஆத்மாவில் பார்த்த இராமானுசர் எங்கே?

அவர் பிறந்த நாள் அதுவுமாய், எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்! ஹரி ஓம்!


பட்டர்கள் பெரிய கருட சேவை! பிள்ளைகள் மினி கருட சேவை! :)

குறிப்பு:

இன்றும் சென்னைத் திருவல்லிக்கேணி - பார்த்தசாரதி பெருமாள் கோயிலில்,
சிறுவர்கள் சொப்பு விளையாட்டு போலவே நடத்தும் சின்னஞ்சிறு உற்சவம், பெரிய உற்சவத்துடன் சேர்த்தே கொண்டாடப்படுகிறது!

கோயில் பிரம்மோற்சவத்தின் போது, அக்கம் பக்கத்துச் சிறுவர்கள், அவர்களின் சின்னப் பெருமாளை வீதியுலா கொண்டு வருகிறார்கள்! ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு குட்டி வாகனத்தில் அலங்காரம்!
* பெரிய பெருமாள், பெரிய யானை வாகனத்தில் வந்தால்,
* குட்டிப் பெருமாள், குட்டி யானை வாகனத்தில் வருவது வாடிக்கை!
அண்மைக் காலங்களில் இந்தக் குட்டி உற்சவம் இன்னும் பிரபலம் ஆகியுள்ளது!

அதனால்.....
தமர் உகந்த பகவத் அனுபவத்தை, ஏதோ விளையாட்டுத்தனமானது என்றோ, லோக்கல் பாஷையில் எழுதப் படுகிறது என்றோ, அசூயை கொள்ளாதீர்கள்!
ஏன் அப்படி செய்யப்படுகிறது என்ற ஆத்மாவைப் பார்த்தால் ஆன்மிகத்தைப் பார்க்கலாம்!

தமர் உகந்த எவ்வுருவம், அவ்வுருவம் தானே!
சொப்பு விளையாட்டுப் பெருமாள் திருவடிகளே சரணம்! :)
Read more »

Friday, April 24, 2009

ஸ்ரீஸ்ரீ ரவிசங்கர்- தமிழ் ஈழம்- கடைசி நேர முயற்சிகள் என்ன?

அலுவல் வேலையா லண்டன் சென்று, நேற்று இரவு தான் ஊர் திரும்பினேன்! லண்டனில் சக அலுவலகத் தோழி ஒருத்தி (ஈழத்துப் பெண்)! அவளிடம் பேசும் போது சில ஈழ விஷயங்கள் பார்வைக்கு வந்தன! அவள் சொன்னது: "90% வரை ஒளித்தல் மறைத்தல் இல்லாது, அனைத்து தரப்பு நியாயங்களோடே, பி.பி.சி-யின் ஈழச் செய்தி வழங்கல் நல்லதொரு விஷயம்!" - இதோ மொத்த ஈழ விவகாரங்களுக்கான பி.பி.சி சுட்டி!

ஆனால் இந்தப் பதிவை, வழியில் எழுதிக்கிட்டு வரும் போதே, அந்தக் "கடைசி நேரம்" ஈழத்தில் வந்து விட்டு இருக்குமோ? வந்து விட்டு இருக்குமோ?-ன்னு பயந்து பயந்து எழுத வேண்டிய ஒரு அவல நிலை! :(


ஈழத் தமிழர்களுக்கு கீழ்க்கண்ட பேச்சுகள் எவ்வளவு உதவிகரமா இருக்கும்-ன்னு நினைக்கறீங்க?

* எம்.ஜி.ஆர், பிரபாகரனுக்கு தம் வீட்டில் விருந்து அளித்து, மஜ்ஜை எலும்பு கடிக்கக் கொடுத்தார்!
* கருணாநிதி சபாரத்தினத்துக்கு மட்டுமே நண்பர்! பிரபாகரனுக்கு அல்ல!
* ஜெயலலிதாவின் திடீர் ஈழ அக்கறைக்குக் காரணம் என்ன?
* வைகோ ஒரு தனி மனிதருக்காக ரத்த ஆறு ஓடும்-ன்னு சொன்னது சரியா?
* காவி வருண் காந்திக்கு ஒரு நியாயம், கருப்பு வைகோவுக்கு இன்னொரு நியாயமா?

* திருமா இப்படிச் சோடை போய் விட்டாரே!
* மருத்துவர் ராமதாஸ் செய்யும் சித்து மருத்துவ ஈழ லேகியம்!
* விஜய்காந்துக்கு உண்மையான ஈழ அக்கறை உண்டா?
* பத்ம ஸ்ரீ பட்டத்தைப் பாரதிராஜா திருப்பிக் கொடுக்கட்டும்!
* சீமான், அமீர் செய்வது அடாவடியா? அக்கறையா?

* இந்த நேரத்தில், 20-Twenty கிரிக்கெட் போட்டிகள் தேவையா?
* இங்கு ஸ்டிரைக் நடத்தினா, அங்கு சீஸ் ஃபையர் வருமா? ஃபாரஸ்ட் ஃபையர் வருமா?
* உண்ணாவிரதம் இருக்கும் மகளிரைப் பார்த்து கனிமொழி கலங்கியது நீலிக் கண்ணீரா? போலிக் கண்ணீரா?
* இத்தாலியின் பெண் எத்தாலியும் அறுக்கிறாளே!
***
***
***
இப்படி அவரவர் வசதிக்கேற்ப, எதுகை மோனையாப் போட்டு, வருஷக் கணக்கா "பேசிக்கிட்டே" இருக்கலாம்! ஏன் தலைமுறை தலைமுறையாவும் கூடப் பேசலாம்!

ஈழம் என்னும் இழவு வீட்டில் கூட "நான் அப்பவே தீர்மானம் போட்டேனே"-ன்னு சுயம் பேசுவது = மூவேந்தர் காலத்தில் இருந்து, இன்று வரை, தமிழ் இனம் மட்டுமே தவம் இருந்து வாங்கி வந்திருக்கும் ஒரு பிரத்யேக சாபம்!

அதனால் இது போன்று "பயன் தரும்" பேச்சுக்களை வேணாம்-ன்னு சொல்லலை! ஆனால் அதையெல்லாம் ஒரு ஆறு மாசம் கழிச்சி வச்சிக்கிட்டா என்ன? அப்போ அக்கு வேறு ஆணி வேறு அலசி ஆராய்ந்து வரலாற்றுப் புத்தகத்தில் இதெயெல்லாம் ஒவ்வொன்னா ஏற்றுவோம்! ஆனால் இப்போது???

இந்தப் பதிவின் நோக்கம்:
யார் யார், ஈழத் தமிழர்களை, எப்போது எல்லாம், எப்படி எல்லாம் கைவிட்டார்கள் என்பது பற்றிய அலசல் அல்ல! அந்த அலசல் செய்ய எண்ணுபவர்கள் தயவு செய்து இந்தப் பதிவிற்குள் வர வேண்டாம் என்று தாழ்மையுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்!

இந்தப் பதிவின் நோக்கம்:
இப்போதைய உருப்படாத நேரத்திலும், உருப்படியா ஒன்னு ரெண்டாவது தேறுமா-ன்னு பார்க்கத் தான் இந்தப் பதிவு!
கடைசிக் கட்டத்தில் என்னென்ன சிறு முயற்சிகள் சாத்தியம் என்பதைப் பற்றிய ஆலோசனைகளை வாங்கி, "தகுந்தவர்களிடம்" சேர்ப்பிப்பதே!

யார் இந்தத் "தகுந்தவர்கள்"?
* நார்வே ஏற்கனவே கையைச் சுட்டுக் கொண்டு ஒதுங்கிருச்சி!
* ஐ. நா. சபை சொல்லியே கேக்க மாட்டேங்குறானுங்க!
* அமெரிக்கா பேச்சு கூட எடுபடாது போல இருக்கே!

அம்புட்டு விடாப்பிடித்தனம் இருக்கும் சூழலில்....பெருசா என்ன தான் செய்ய முடியும்-ன்னு கேக்கறீங்களா?



செய்ய முடியும்!

மக்களுக்காக கொள்கையா? கொள்கைகளுக்காக மக்களா?

வாழும் கலை அமைப்பின் ஆன்மீகத் தலைவர் - ஸ்ரீ ஸ்ரீ ரவிசங்கர் என்பவர் - இவரை நம்மில் பல பேருக்கும் தெரியும்-ன்னே நினைக்கிறேன்! எனக்கும் இவர் பற்றிய விபரங்கள் கேள்வி ஞானம் தான்!
இவர் சென்ற வாரம் இலங்கை சென்று வந்திருக்கிறார்! மூனு நாள் பயணம்! (Apr 20,21,22)

பெருசா எல்லாம் ஒன்னும் சாதிச்சிடலை அவரு! ஆனா ஈழ அரசியல், ஈழ வரலாறு, ஈழ இயக்கம்-ன்னு சாகும் நேரத்திலும் "பேசிக்" கொண்டு இருக்காமல்...
கொஞ்சம் தைரியமாகவே இலங்கைக்குள் காலடி எடுத்து வச்சிருக்காரு மனுசன்!

அவர் பயணத்தின் காணொளிப் (வீடியோ) படங்களைப் பார்த்தேன்!
* கொழும்பில் புத்த மதத் துறவிகள் கிட்ட பேச்சு!
* மகா "கனம்" பொருந்திய ராஜபக்சே "ஐயா" கிட்ட போயி சந்திப்பு!
* எல்லாத்த விட முக்கியமா, வவுனியா ராணுவ முகாம்களில் அடைக்கப்பட்டிருக்கும் நம்ம தமிழர்களை நேரில் போயி பார்த்து, ஆறுதல்!

அவர்களுக்கு Trauma/மனச்சிதைவுக்கு சில மாற்று முயற்சிகள்-ன்னு ஏதோ தம்மால முடிஞ்சதை ஏற்பாடு பண்ணிட்டு வந்திருக்காரு!
பெருசா எல்லாம் ஒன்னும் பண்ணிடலை! ஆனா இந்த ஸ்ரீ ஸ்ரீ சொன்ன ஒரே ஒரு வாசகம் மட்டும், இன்னும் என் மனசுக்குள்ளாற ஓடிக்கிட்டு இருக்கு:

"துன்பத்தில் இருக்கும் போது உதவிக்கு வராத ஆன்மீகம்-ன்னா, எதுக்கு அந்த ஆன்மீகம்?"

நீங்களும் அசைபடங்களைப் பாருங்கள்!






சரி, இவரை வச்சிக்கிட்டு கடைசி நேர முயற்சியா, ஏதாச்சும் குறைஞ்ச பட்சமாவது செய்ய முடியுமா?
இந்த நேரத்திலும் ராஜபக்சேவைப் போயி நேராப் பாக்க முடியும்-ன்னு இருக்கும் இவர் போன்றோரை வச்சிக்கிட்டு என்ன செய்யலாம்?

1. தப்பி வந்து இராணுவ முகாம்களில் இருக்கும் தமிழர்களை இலங்கை அரசு பட்டியல் எடுத்து அடையாள அட்டை கொடுக்கிறது!
அந்தப் பட்டியலை ஐ.நா-விடமோ, செஞ்சிலுவைச் சங்கத்திடமோ, இல்லை பொதுவான நிறுவனத்திடமோ பகிரச் சொல்ல வேண்டும்!

நாளை இந்த அகதிகளுக்கு ஏதாச்சும் ஒன்னு ஆச்சுனா? யார் யாருக்கு என்னென்ன ஆச்சு என்பதை அவர்கள் குடும்பங்கள் அறிய இது உதவிகரமா இருக்கும்! உலகமே அறிய உதவியா இருக்கும்!

இத்தனை பேர் தப்பிச்சி வந்தாங்க! இத்தனை பேர் இன்னும் உயிரோடு தான் இருக்காங்க! - என்ற தகவலால், இலங்கை அரசாங்கம் மீது குறைந்தபட்ச நம்பிக்கை வர வாய்ப்பு இருக்குன்னு சொல்லி இதைப் பெற்றுக் கொடுக்க வேணும்! அரசாங்கத்திடம் ஸ்ரீ ஸ்ரீ ரவிசங்கர் தொடர்ந்து வலியுறுத்த எல்லா முயற்சியும் எடுக்க வேண்டும்!

இராணுவ ரகசியம் தானே வெளியே சொல்லக் கூடாது! தப்பி வந்து மக்களின் பேரைக் கூடவாச் சொல்லக் கூடாது?
அவர்களில் யாரேனும் புலிகள்-ன்னு சந்தேகப்பட்டால், அதையும் தனிக் கலரில் அடையாளம் இட்டே கொடுக்கட்டுமே? கொடுங்கய்யா! அது போதும்!

2. இரண்டு லட்சம் தமிழர்கள் சாவதற்குப் பதில் ரெண்டாயிரம் தமிழர்கள் செத்தால் போதுமானது! அதுக்கு ஏதாச்சும் பண்ண முடியுமா? இப்படி எழுத எனக்கே வெட்கமா இருக்கு! :((

மண் அணை உடைக்கப்பட்ட பின் வெளியேறிய தமிழர்கள் ஐம்பாதாயிரம்-ன்னு ஒரு பேச்சுக்கு வச்சிப்போம்! இன்னும் வன்னிப் பகுதியில் மாட்டிக் கொண்டிருக்கும் மற்ற மக்களின் உயிர்களை முடிந்த மட்டும் எப்படிக் காப்பாற்றலாம்?

பெளத்த மற்றும் இதர சமயத் துறவிகளையோ, ஸ்ரீ ஸ்ரீ ரவிசங்கர் இயக்கத்தினரையோ வன்னிக் காட்டுக்குள் அனுப்பினால், தமிழர்களை மீட்டுக் கொண்டு வர முடியுமா? சாத்தியமா? வர நினைப்பவர்கள் வந்து விடட்டும்! அப்பறம் உங்க "ஒண்டிக்கு ஒண்டிகளை" வைத்துக் கொள்ளுங்களேன்!


3. முகாம் மாறி, இப்போது "அதி"காரத்தில் இருக்கும் கருணா போன்ற தமிழர்களின் ஆலோசனையைப் பெற்று, அவர்கள் அறிந்து வைத்திருக்கும் ரகசிய வழி, காட்டின் வேறு வழிகளைத் திறந்து விட முடியுமா? மேலும் மக்கள் வெளியேற ஏதாச்சும் செய்ய முடியுமா?

4. உணவுப் பொட்டலம் மற்றும் மருந்துகளை முகாம்களுக்கு மட்டும் கொடுக்காமல், வன்னிக் காட்டில் அடைபட்டிருக்கும் மற்றவர்களுக்கும் ஓரிரு முறையாச்சும் "வீசச்" செய்ய முடியுமா? குறிப்பாக குழந்தைகள் பசியால் சாகாமல் இருக்க இது உதவியா இருக்கும்!

5. பன்னாட்டுப் பத்திரிகையாளர்களைக் கூட அனுமதிக்க வேணாம்! அவர்கள் எடுக்கும் படத்தை எல்லாம் பாத்துத் தான் பாவப்பட்ட ஜீவன்களின் நிலைமையை அறியணும்-ன்னு அவசியமில்லை! மருத்துவர்களையாவது அனுமதிக்க வழி வகை செய்து தர முடியுமா? அட் லீஸ்ட் பெண் மருத்துவர்கள்?

இது போன்ற சின்ன சின்ன முயற்சிகள்! இப்படி எதை எதையெல்லாம் ஸ்ரீ ஸ்ரீ ரவிசங்கர் கேட்டுப் பெற முடியும்-ன்னு நினைக்கறீங்க? யோசிச்சிச் சொல்லுங்களேன்!
அவர்களுக்கே தோனாதது, ஸ்ரீ ஸ்ரீ-க்கே தோனாதது கூட உங்களுக்கு ஒரு வேளை தோனலாம்! அதை ஒன்னாத் திரட்டி அவருக்கு அனுப்பி வைச்சா.....

அவரால் முடிந்த வரை, அவரும் கடைசி நேர முயற்சியாய் முயற்சிக்கட்டும்!
சில சமயம், பெரிய உலக்கைகளை விட,
இவரைப் போன்ற சிறிய துரும்பு தான் பல் குத்தவும் உதவுகிறது!

அதற்கப்புறம் தமிழனின் தலை விதி! :(((

அது புத்தரோ, பெருமாளோ, இல்லை வேறு எதுவோ...
ஈழத்து மக்களுக்கு இறுதி நேரச் சிறு உதவிகள் எது கிடைச்சாலும்...
புத்தம் சரணம் கச்சாமி-ன்னு சொல்ல அடியேனுக்கு எந்தத் தயக்கமும் இல்லை!
மக்களுக்காகத் தான் கொள்கை! கொள்கைக்காக மக்களைக் காவு கொடுத்தல் கூடவே கூடாது!

புத்தம் சரணம் கச்சாமி!
தம்மம் சரணம் கச்சாமி!
சங்கம் சரணம் கச்சாமி!
Read more »

ஆன்மீகம், கடவுளுக்கா? அல்ல! அடியார்களுக்கு!

வந்தியத்தேவன் (நீர்க்குமிழி )said...
கே.ஆர்.எஸ்,
கடவுள் பற்றோ, மறுப்போ இல்லாத agnostic நான். ஆனாலும் உங்கள் பதிவுகள் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு

வெறும் திருப்பாவையையும் அர்த்தத்தையும் எழுதாம உங்க பாணில சொல்றீங்க பாருங்க.
குலசேகரன் படியை விட சில சமயங்களில் இலவச மிதியடிக் காப்பகம் தான் ஈர்க்கிறது! :)

உங்கள் விளக்கங்களைத் தாண்டி என்னைப் படிக்க வைப்பது உங்க எழுத்துக்களில் இருக்கற நேர்மை.
Posted by வந்தியத்தேவன் (நீர்க்குமிழி ) to மாதவிப் பந்தல் at 11:20 PM, January 06, 2009

ஆன்மீகம், கடவுளுக்கா? அல்ல! அடியார்களுக்கு!

Sri Kamalakkanni Amman Temple said...

ஆழி மழை கண்ணா! என்ற திருப்பாவையில்..
பற்பநாபன் கையில்.. என்ற வரியில்..
பற்பநாபன் யாரு? பல்பம் சாக்பீஸ் விக்கிறவனா என்று சொல்வீங்க!

இன்றும் பல்பம் சாக்பீஸ் பார்த்தா பத்மநாபன் ஞாபகம் வருகிறது;

இன்றும் திருப்பாவை விளக்கங்கள் மனதில் நிற்கிறது என்றால் அந்த லோக்கல் மொழியும் , எளிமையுமே காரணம்...

Back to TOP